"Langs de Sijlerbeek terug" 21 juli 2014

20140721 Langs de Sijlerbeek terug (Heimans)005Route 9 in het wandelboekje

Tekst: Henri Thijssen
Foto's: Henri Thijssen

Bij de Sint-Lambertuskerk te Sippenaken vertrekken 21 deelnemers voor een ca. 9 km lange tocht door het land van Heimans. De grenspalen markeren een woelig verleden tussen 1830 en 1839 en de scheidslijn tussen dorpen in de regio bepaalde of je opeens tot Nederland of tot het nieuwe België behoorde.

Enkele honderden meters na de start wacht ons al de eerste grenspaal. Heimans had er niet al te vrolijke ervaringen mee maar in onze tijd kunnen we probleemloos deze streepjes op papier passeren want nog steeds is de bevolking aan beide zijdes gelijk.

Vandaag geen heldere hemel maar een grauwe somberheid hangt vlak en heel hoog boven het groene landschap. Uiteindelijk voelen we nattigheid van boven en weten boomkruinen ons nog een poos droog te houden. Later lukt dit niet meer maar behoudens enkel momenten was Pluvius ons best genadig.

Na het oversteken van de grensrivier: de Cottesserbeek volgen we een pad temidden van het groen naast de kabbelende Geul. De paden zijn soms glibberig en dat zal vandaag niet beter worden. We brengen een bezoekje aan de Heimansgroeve en de achterliggende Kampgroeve waaruit veel bouwstenen werden gehaald voor o.a. bouw van huizen, het patronaat en de kerk van Epen. Bij de Heimansgroeve toont Tineke een mini steenkooltje dat op haar hand een zwarte afdruk achterlaat. Zoekacties in de groeve blijven zonder resultaat.

20140721 Langs de Sijlerbeek terug (Heimans)001 20140721 Langs de Sijlerbeek terug (Heimans)002 20140721 Langs de Sijlerbeek terug (Heimans)003
20140721 Langs de Sijlerbeek terug (Heimans)004   20140721 Langs de Sijlerbeek terug (Heimans)005

Even terug naar de brug en dan een weidepad richting Zinkviooltje maar afbuigend richting Kuttingen zorgt voor een biologische verfrissing: 3 soorten sap om het vochtgehalte ook in je lijf iets te verhogen. De buitenkant was immers al diverse keren voorzien van vocht. Na deze korte onderbrekeing dalen en steken de Terzieterbeek over. Ooit heette deze de “Sijlerbeek”maar thans is dat de benaming voor een zijtak van dit speels, wild en jolig beekje.

Stijgen over asfalt volgen we de Morgensweg die we bij een kruising met landwegen achter ons laten. Voor ons Ligt en wacht de helling richting Bovenste Bosch. Aan de bosrand van het huidige Heimansreservaat kunnen we zien waarom Eli Heimans dit stukje Nederland betitelde als “het mooiste hoekje van ons land”.

Een fraai maar donker pad voert ons omhoog (stijgpad) door het bos maar uiteindelijk mogen we dalend naar de groeve “Bovenste Bosch” waar het krijt (van Gulpen) duidelijk zichtbaar is. Links wacht ons het asfalt maar bij de Terzieterbeek mogen we een pad langs beek en weides volgen. Kasteel Beusdaal ligt in het dal en verrijkt de omgeving met zijn sierlijke torens. Kronkelend asfalt brengt ons weer bij een grenspaal en dus weer in België. Links wacht niet alleen de kerk van Sippenaken op de dorstige deelnemers.