IVN Nieuwkoop
Natuur in de Buurt
zondag17feb2019

Kappen in de Heemtuin

Ruimte door kappen 2 grote Essen

Na de laatste werkdag staan er twee grote essenbomen minder in de heemtuin. De open plekken die ontstaan zijn door het kappen van de bomen, laten we de komende jaren weer dicht groeien. De natuur mag hier weer even zijn gang gaan.

De heemtuinwerkdag in januari was een drukke en spannende dag. Er moesten twee grote bomen omgezaagd worden. Bij beide bomen vonden we het risico op takbreuk, of omwaaien van de hele boom, te groot.

Trekker in nood
Omdat een zeer ervaren trekkerchauffeur ons wilde assisteren, kozen we ervoor om beide bomen op de zelfde dag om te zagen. Het advies om de trekker naar de juiste locatie te rijden door het hooilandje over te steken, bleek achteraf bezien geen goede keuze. Door de overvloedige regenval van de week ervoor, was het hooilandje zo drassig geworden dat er grote plassen op stonden. Voor de vegetatie is dat geen enkel probleem. Voor de trekker wel. Toen de trekker eindelijk in de juiste positie gemanoeuvreerd was om de boom om te trekken, was er een diep modderspoor in het hooilandje zichtbaar. Of de vegetatie ook daartegen bestand is, zullen we komende zomer zien. De kans bestaat dat zich op de vast gereden bodem een andere begroeiing gaat ontwikkelen. We kunnen er ook voor kiezen om de vast gereden bodem met een riek los te wrikken. De gevolgen van het vast rijden zijn dan kleiner. Voor welke optie we kiezen, bespreken we tijdens de volgende werkdag.

Klus te groot voor beugelzagen
Na het omzagen van de bomen volgde de grootste klus. Het opruimen. De stammen mogen blijven liggen om ter plaatse te verteren. De dikke takken zijn afgevoerd om gebruikt te worden als kachelhout en de dunne takken zijn verwerkt op de takkenril. Voor het in stukken zagen van de dikke takken zijn twee mannen urenlang met kettingzagen bezig geweest. Een heidense klus en een hels kabaal. Liever zagen we met geruisloze beugelzagen, maar deze klus was daar gewoon veel te groot voor.

Takkenril verhoogd
De dunnere takken zijn voor het grootste deel verwerkt aan de andere kant van de heemtuin achter de zanddijk. Daar was de laatste jaren minder gesnoeid en door vertering van de takken, was de takkenril te laag geworden. Behalve een leefgebied voor allerlei bacteriën, schimmels, insecten en andere dieren, is de takkenril ook een effectieve barrière voor mensen en honden.
We hadden al gezien dat er regelmatig over de takkenril geklommen werd. Er ontstonden allerlei paadjes waar de begroeiing steeds werd stuk gelopen. Dat willen we natuurlijk niet. Doordat de takkenril nu weer een stuk hoger is, hopen we dat bezoekers de tuin weer via de officiële ingangen betreden.