Wat weet jij over de berk?

De berk, “vrouwe van het woud” 

  • Bij voorkeur groeit de berk in moerassige streken.
  • Berken waaien snel om als ze in erg drassige bodem staan. Ze hebben een oppervlakkig wortelgestel en dus geen goed houvast. Doordat ze ondiep wortelen kunnen ze ook slecht tegen droogte.
  • Er is geen boom zo winterhard als de berk.
  • In Noord Scandinavië en Noord Rusland zijn nog grote oerbossen van berken.
  • Betula is een oude Latijnse benaming voor “slaan”, jonge twijgen zouden dienen als een strafwerktuig.
  • Vroeger werd de binnenkant van de bast gebruikt als schrijfpapier, voor dakbedekking en zelfs als zolen voor de schoen . De bast is sterk en laat geen water door. Hout gebruikt men o.a.  voor fineer, meubels en modelvliegtuigbouw.
  • De berk leeft in symbiose met een schimmel, de Vliegenzwam. Boom ouder dan 3 jaar altijd met kluit planten. Dit in verband met de schimmel die ze nodig hebben voor hun groei.
  • De mannelijke bloeiwijze bestaan uit hangende rupsvormige katjes. Ze zijn er al voor de winter.
  • Ze hebben een vrouwelijke staande bloeiwijze, ze zitten onder de mannelijke bloeiwijze, ze zijn met knopschubben omgeven. De bestuiving vindt plaats door de wind.
  • Ze hebben een zeer sterke sapstroom. Snoeien in de herfst en vroege winter of als de boom in het blad zit De boom snoeien op een verkeerd tijdstip, in het voorjaar voordat het blad aan de boom komt, kan de boom bloeden.
  • Berken kunnen aangetast worden door roest, kanker, de berkenwants en door  “heksenbezem” , die veroorzaakt wordt door een schimmel onder de schors.
  • De buitenste schors is aan het vernieuwen en valt soms in dunne repen naar beneden.
  • Van de berk kan men sap aftappen, smaakt zoet en kan puur gedronken worden. Het dient ook medicinale doeleinden, maar de werking van berkenwater ter bevordering van haargroei is  nooit wetenschappelijk bewezen.

 

(Foto via Pixabay)