Kijkvenster de Ugchelse Enk

Een dagje in het leven van een schaapsherder…  

Het is een prachtige voorjaarsdag in het jaar 1734. De ochtendzon spiekt nét over de horizon en de haan schraapt zijn keel om daarna luidkeels ‘Kukelekuuuu’ te roepen. Herder Cornelis en zijn vrouw zijn al geruime tijd op om voor hun dieren te zorgen: de vier honden, vele kippen, wat geiten en 274 schapen. Nee, 275! Gisteren was er namelijk weer eens een lammetje geboren. Het belooft weer een mooie dag te worden!

Cornelis pakt zijn spullen voor de dag; flink wat brood en water in flacons, een wandelstok en zijn tekenboek; hij vind het heerlijk om tussen het hoeden door het Veluwse landschap op papier proberen te zetten. Als Cornelis er klaar voor is gaat de Schaapskooi open en de vele schapen komen als een wandelende witte wolk de kooi uit. Daar gaan ze; over kronkelende paadjes door heuvelachtig landschap waar uitgestrekte bossen, stuivend zand en heidelandschap met zijn prachtig geelboeiende bremstruiken elkaar afwisselen. De nabijgelegen heidevelden zijn recent begraasd dus vandaag is het een flink eind! De drijvende honden brengen trouw de schapen naar de plek van bestemming.

Ook tijdens het grazen worden de schapen nauwkeurig in de gaten gehouden door de honden; elk schaap dat te nieuwsgierig is of teveel van de locatie afwijkt wordt er snel weer bij gehaald. Cornelis is tevreden en steekt zijn pijp op. De uren verstrijken, de schapen worden via de fluitsignalen van Cornelis door de honden over het heideveld gedreven. Er worden tekeningen gemaakt, dutjes gedaan en de zon glijd over de hemel.

In de avond en eenmaal terug bij de boerderij worden de schapen terug in hun schaapskooi gedreven, waar zij al herkauwend hun mest deponeren. Cornelis laat tevreden zijn tekeningen zien aan Greetje en samen vallen ze in slaap. Over enkele uren begint de dag weer opnieuw…

  • English: Translations are currently being worked on
  • Deutsch: An Übersetzungen wird derzeit gearbeitet