2020 08 Zesvlekprachtblindwants, Ton Zijp

Niet iedereen hoeft altijd te weten dat er een bepaald zeldzaam beest in de buurt is gearriveerd. Laat het nog maar even met rust, is dan het beleid, zodat het beest niet meteen te maken heeft met nieuwsgierige camera's van mensen die, om een nog wat beter shot te krijgen, denken dat een paar pasjes in het perk wel kan. Maar als plots heel Amstelveen te horen krijgt dat er zo'n zeldzaamheid rondwaart op een bepaalde plek in het Amsterdamse Bos, dan is de kans groot dat die betere shot noodzaakt dat er een heleboel pasjes moeten worden gemaakt.

Tot drie jaar geleden was men al blij dat de zesvlekprachtblindwants tot vlak over de grens met België was gekomen; in 2013 was het noordelijkste verblijfplaats vlak boven Eindhoven. Daar leek het nog net warm genoeg te zijn voor deze wants.

avn zesvlekprachtblindwants, Piet de BoerHet mocht genieten van de aandacht van wantsenkenners die hem met speurwerk in kruidenrijke vegetaties vonden. Vooral in Limburg, omgeving Maastricht, sowieso de omgeving waar je moet zijn wil je nieuwe soorten voor Nederland ontdekken. Want willen dieren zonder erg de grens oversteken dan is dat stukje dat onderaan Nederland uitsteekt een ideaal punt voor dieren uit het zuiden.

Voor een wantsenkenner was het ook wel leuk om de zesvlekprachtblindwants tegen te komen. Veel wantsen zijn groen, wat ze op eerste gezicht al moeilijk te onderscheiden maakt. Probeer eens de juiste naam te bedenken van meer dan 600 verschillende soorten wantsen die Nederland rijk is. Vind je een van de vele groene is, dan is identificatie niet gemakkelijk.

Gelukkig beantwoordt de zesvlekprachtblindwants aan de naam die voor hem gekozen is: het is een prachtige wants met zes gele vlekken, daar kan met al snel over eens zijn. Dat stukje 'blind' in de naam danken veel wantsen aan het feit dat ze in tegenstelling tot andere wantsen maar twee ogen hebben, waarvan andere wantsen nog wat extra midden op hun hoofd hebben.

Die zesvlekprachtblindwants wordt tegenwoordig het meest in het Amsterdamse Bos waargenomen. Specifiek het Vogeleiland.
En dan vraagt men zich natuurlijk af: maar waarom wordt dat nu verteld? Straks gaan alle camera's onmiddellijk op jacht!

Momenteel is het beestje niet te vinden. Ze hebben gepaard, eieren gelegd; die liggen voor de winter goed verstopt. Pas eind mei komen volwassen wantsen tevoorschijn. Dan is men dit stukje alweer vergeten. Maar hebben ze bovendien de kans gehad om zich in nog grotere getale in het Amsterdamse Bos te bevinden.

Ton Zijp
Natuurgids IVN Amstelveen

Het is verboden deze column te dupliceren of te gebruiken zonder uitdrukkelijke toestemming van de schrijver/fotograaf/tekena(a)res.