Instituut voor natuureducatie en duurzaamheid

Marian Brouwer - Natuurgids in opleiding

Het adoptieterrein
Het eerste blok van de cursus zit er bijna op. Het komende weekend is er nog een kamp met alle cursisten en begeleiders en trekken we met kano’s en fietsen door de Weerribben. Daarna kunnen we even al onze aantekeningen en foto’s ordenen. Dan komen we pas in september
weer bij elkaar.IVN Hoogeveen Marian Brouwer
Vooral het verwerken van de gegevens van het adoptieterrein behoeft wat onderhoud, wat mij betreft. Als je net begint is alles interessant en maak je van alles foto’s. Later ontdek je dat dit niet de manier is om dat gebiedje, waar je regelmatig komt in kaart te brengen. Samen met een studiegenote, die al veel meer weet dan ik, kijken we om de week wat er veranderd is. Nou, dat is veel! Het is niet bij te houden hoeveel veranderingen er van de winter naar de lente plaatsvinden. Dan komt nu nog de zomer.

Deze zomer gaan we even bij elkaar zitten om een plan te maken. Uiteraard volgen we als leidraad wel de zeer uitgebreide cursusmap, maar we willen een eigen verhaal vertellen. Best moeilijk als tweetal, maar het heeft zijn voordelen. Zo vind ik het erg leuk om alles onder woorden te brengen en in beeld te zetten. Henny heeft meer een wetenschappelijke inslag en kan heel goed determineren en in kaart brengen. Zij heeft al veel meer excursies bij het IVN meegelopen en ontdekt nu, dat er best wel veel kennis is blijven hangen. Samen kunnen we vast een prachtige bundeling maken van al onze bevindingen tijdens deze opleiding.IVN Hoogeveen Marian Brouwer Oude Kene
Gelukkig kunnen we ook altijd wijze raad krijgen van onze mentor. Onlangs hebben we hem als excursieleider mogen meemaken op zoek naar libellen. Bij toeval heeft het gebied, de Oude Kene, waar we met een klein groepje rondliepen veel overeenkomsten met ons adoptieterrein. Het ligt net aan de andere kant van het spoor. Een paar dagen later hadden we met de hele groep cursisten elders een excursie, met hetzelfde doel. Dat gaf al een goede indicatie voor de geschikte groepsgrootte. Wat mij betreft worden mijn groepjes niet groter dan tien personen en beperk ik de te lopen afstand. Zo observeer je beter het gedrag van dieren en is er ruimte voor interactie, foto’s en notities maken.
Het komende weekend zullen we vast veel meer opsteken van de diverse excursiestijlen. Ik heb er zin in!
Alvast een fijne vakantie allemaal!

Vijf minuten
Weet je wat ik lekker vind 's morgens vroeg? Een beschuitje met aardbeien.
Wat ik nog lekkerder vind? Een beschuitje met aardbeien uit eigen tuin. Daar hoeft geen suiker op, die zijn roder dan rood, zelfs van binnen. Als ze de kans krijgen om rood te worden, want….. er zijn kapers op de kust.
Voor die kapers heb ik een hindernisbaan aangelegd. Tussen alle plantjes ligt stro, waardoor je met huis en al kan omvallen. Rondom het bed ligt een slotgracht van koffiedrab.IVN Hoogeveen Marian Brouwer aardbei
Slakken lusten geen koffie, wel bier, daar kunnen ze zelfs in verdrinken. Heb jij ooit een slak over koffie zien lopen? Ten eerste is de geur niet fijn als het nat is en als het droog is……… man dat kriebelt aan de buik. Je slijm droogt ervan op.
Maandag ging ik mijn oprit opruimen. Vele maanden lag daar een hoop puin. Ik heb een container op straat laten zetten, waar ik alles in één dag kon storten. Een hele klus, waarbij ik af en toe door al dat gekrioel tussen en onder de stenen werd afgeleid. Volop leven in de brouwerij. Wanneer ik aan de bulk bag schud, vallen er ook nog vijf slakken af.
Gauw een pauze inlassen en mijn camera pakken. Wie weet is het ook de moeite waard voor de andere natuurgidsen in opleiding. Misschien gaat het toch lukken om woensdag mijn 5 minuten praatje te houden.
Twee liefkozende slakken…….. ja, wat doen ze. Ze tasten elkaar af, geven liefkozende kusjes en knuffels. Zijn er wel stelletjes in de slakkenwereld? Blijven ze bij elkaar? Een passerende pissebed zien ze niet eens. Een duizendpoot raast voorbij. Haast haast haast…… Ze nemen toch afscheid van elkaar. Ieder zijn eigen weg.
Ik herinner me een natuurmomentje met mijn kleindochter, Annabel. We keken naar een slak met een huisje op zijn rug. Met een heel lang lijf sloop hij een centimeter vooruit. Het leek net of zijn huisje eraf zou vallen, terwijl hij over een obstakel gleed. Onverstoorbaar sloop hij verder, terwijl Annabel alweer ongeduldig werd. 
Terwijl het verkeer voorbij raast sluipt deze slak vooruit, een dik slijmspoor achterlatend. Met een huisje lijkt een slak best sierlijk. Zo traag als hij kan glijdt hij vooruit. Hij hoeft niet op tijd thuis te zijn. Kruipt lekker in zijn stulpje, als hij moe is van een zalig rustgevende wandeling. Of wanneer er gevaar dreigt, dan rolt hij zich ook helemaal op en sluit zich af.
Het andere stel. Hier zien we een mier voorbij rennen. Terug naar het paartje, met de voelsprieten tast de één de ander af…. Wil je nou wel ……………..of heb je geen zin? ……. Tik tik tik …..Schudt aan het huisje…….. Geen reactie. Alweer een passerende pissebed. Ai! Dat lijkt er niet op. Er zit geen leven in. Heeft mijn gerommel in de puinhoop toch een slachtoffer gemaakt? Ik vrees van wel…………..
Sorry, slak! ……………… en anderen, die meer onzichtbaar zijn.

IVN Hoogeveen Marian Brouwer aardbeiLeren presenteren
Alle cursisten van de opleiding tot Natuurgids zullen eraan moeten geloven. Een presentatie geven. Dit kan op vele manieren. Het is de kunst om hierin je eigen manier te vinden, zodat je overtuigend en deskundig overkomt op een groep.
Gelukkig mag je fouten maken, zoals herhaaldelijk bij het geven van tips en tops door een medecursist duidelijk wordt. Na enkele maanden leer je elkaar steeds beter kennen en waarderen. Ook al ben je allemaal liefhebber van de natuur, ieder heeft zijn eigen manier van kijken. Van het grote geheel tot aan het detail valt er veel te vertellen over planten, het onderwerp van de afgelopen maand.IVN Hoogeveen Marian Brouwer magnolia
De grote kunst is om van alle kennis, die je hebt gekregen, een kort leerzaam verhaal te vertellen. Gelukkig heb ik jaren les gegeven en al aardig wat ervaring opgedaan in de voorbereiding van een boeiend verhaal. Wat is de doelgroep, wat wil ik ze leren, hoe maak ik dit interessant en wat laat ik zien of voelen? Allemaal vragen die je jezelf vooraf stelt. Maar toch word ik de ochtend van mijn presentatie om vijf uur wakker, om vervolgens niet meer in slaap te komen.
Alle teksten met informatie worden voor de vijfde keer doorgelezen. Wat als er geen plant meer te zien is, waar ik mijn verhaal over houd? Weten de anderen niet veel meer dan ik? Straks stellen ze een vraag waar ik geen antwoord op weet………. Spannend blijft het. Vooral door mijn eigen groep medecursisten, gek genoeg.

IVN Hoogeveen Marian Brouwer magnoliaDaar sta je dan, met je jarenlange leservaring, als een verlegen leerling. Gelukkig komt alles aardig goed over en kunnen zelfs aanvullende vragen van de docent beantwoord worden. Het zit er weer op! ……… voor even. Dan komt de volgende presentatieopdracht aan de beurt.

Wat heerlijk dat ik niet alles hoef te weten
In januari ben ik gestart met een opleiding tot natuurgids bij het IVN. Een klein artikeltje in een lokale krant van Hoogeveen prikkelde mijn nieuwsgierigheid.IVN Hoogeveen Marian Brouwer
Er op uittrekken in de natuur met een groepje mensen en daar genieten van wat mooi Drenthe ons te bieden heeft. Dat lijkt me wel wat. Al op de eerste kennismakingsavond ben ik verkocht. Tussen alle begeleiders en belangstellenden voel ik me meteen thuis. Tot mijn stomme verbazing zit er ook nog een goede bekende van mij in de zaal. Direct inschrijven!
Gelukkig! Als gids hoef je niet alles te weten. En dat is maar goed ook, want er is zoveel te zien en te ontdekken. Het belangrijkste leerpunt is, hoe je een groep mensen enthousiast kunt maken voor onze natuur. Al tijdens mijn intake gesprek word ik hartelijk ontvangen en een vervolggesprek over natuureducatie voor kinderen uit mijn buurt staat al op de rails.
IVN Hoogeveen Marian Brouwer natuurgidsIn sneltreinvaart groeit mijn enthousiasme, waarbij ik af en toe zelf op de rem trap. Wat weet ik nou van de bodem, de bomen, hoeveel vogels kan ik herkennen, welke naam hoort bij dit plantje?..............zelfs van al mijn mede cursisten weet ik de voornaam niet eens uit mijn hoofd. Waarom wil ik, bijna zestig, nu weer studeren en van alles uit mijn hoofd leren? Al die vragen tollen soms door mijn hoofd, als ik een paar hoofdstukken ga bestuderen. Maar ze verdwijnen als sneeuw voor de zon, wanneer we lekker buiten banjeren.
IVN Hoogeveen Marian Brouwer grondboorAls een stel kleine kinderen zoeken we een leuk plekje om de grondboor in het land te steken, steken we twee armen in de lucht als het gaat sneeuwen en doen we ons best om zo snel mogelijk een lipbloemige te ontdekken. Heerlijk! Genieten van wat de natuur ons biedt. Ik leef weer!