Hengelo
Landschap
donderdag13jan2022

Landschapsonderhoud Weusthagpark: schietwilgen weg

De WLoW (Werkgroep Lnndschapsonderhoud Weuthag) van zaterdag 8 januari 2022

Het is 7.30 uur en ik ben wakker. Klaar om koffie te zetten voor mezelf maar ook voor de groep. Heerlijk met een krantje, de week-5-sudoku en mijn favoriete muziek. De geur van koffie en muziek vult snel de kamer. Ha, ik mag weer naar het eiland van de Houtmaat. Iets dat me de laatste weken goed bevalt, in de natuur zijn. Vitamine D opsnuiven en de zon voelen, maar vandaag ook zeker de handen laten werken. Het gereedschap is al op de locatie dus ik hoef niet extra naar de container van de heemtuin te rijden om de spullen op te halen. De zon laat zich al zien, ik ga snel de koffie in de auto zetten en op naar de Houtmaat om wat foto’s te schieten en te genieten.  

Carel had inmiddels al het gereedschap op de kar gelegd en we hebben samen een bakkie gedronken. Ik kwam in een te stille keuken daar waar eigenlijk hard gewerkt moet worden. Alleen heerste er rust, al was dat geen vrijwillige keuze! De eersten kwamen al aan fietsen. Goed gemutst, dat was af te lezen van hun gezichten. En waarachtig Cees was er ook nog even, maar was helaas geblesseerd aan zijn voet. Nadat we elkaar de beste wensen hadden gegeven, gingen we op pad.  

Carel stond alweer te trappelen om ons over te varen met zijn pontje. Maar ja waar leg je aan op een nat eiland vol met takken en boomstammen. Al gauw bleek dat er een spot was gevonden, waarop we met veel geklauter en bijna natte ‘pakken’ aan de slag konden. Ieder voor zichzelf of samen de dikke schietwilgen zagen en omduwen. Na de welverdiende koffie met gebak van Thea konden we snel weer door, want ondanks het zonnetje kreeg je het al snel koud op het koffiepontje. En maar drie uur hard werken hebben we meer gedaan dan ik durfde te dromen. Zo’n enorm gebied hadden we vrij kunnen maken van de wilgen. 

Oh ja, voordat ik het vergeet, zijn er ook twee gave meldingen gedaan. Een Zeearend werd gespot door Walter en Ralf. Een gast die zelden tot nooit wordt gezien. De oh’s, de a’hs en wauw’s (dachten we in eerste instantie, een Wouw) waren dan ook niet van de lucht. Daar is de Houtmaatvijver toch te klein voor. En, hieronder nader beschreven, de Rode Kelkzwam die gevonden werd door Walter. Ook een gave waarneming omdat je niet verwacht deze in de winter, nou ja winter, gaat tegenkomen. 

Nadat iedereen zijn/haar gereedschap mee had genomen naar het pontje, toch nog even achterom kijken naar wat we al niet gedaan hadden. Trots. Er werd gelijk geopperd nog een extra keer voor het broedseizoen te gaan. Geweldig toch! Toen ik naar huis reed had ik een voldaan gevoel. En heb ik eenmaal thuisgekomen de werkkleren voorlopig aan de wilgen gehangen en gedoucht. Mijn gedachten gaan alweer uit naar de volgende keer, dampend boven een koffie en mijn krantje. 

De-natuur-oneliner-v.d.-maand: 'een Zeearend heeft geen zee nodig om over te vliegen'.

 

Flora of Fauna van de maand, Rode Kelkzwam

De rode kelkzwam (Sarcoscypha coccinea), soms ook rode bekerzwam of vermiljoenbekerzwam genoemd, is een in loofbossen en parken voorkomende paddenstoel. Hij is in winter en vroege voorjaar te vinden op vaak bemost verterend hout op vochtige, voedselrijke grond. De aan het einde van de twintigste eeuw nog als zeldzaam te boek staande zwam wordt in de jaren 2010 als vrij algemeen voorkomend beschouwd.

De zwam kan 1 - 5 centimeter groot worden. Aan een dunne en taaie tot 2 cm lange witte en viltige steel bevindt zich een soms ingedeukte of ingesneden kelkachtige bol. In aanvang is deze nog bijna gesloten. De kleur van de gladde binnenkant is fel rood. De van een korte franje voorziene bovenrand is bleek. Aan de buitenzijde is de zwam dun witviltig met bij het verouderen vaak kale plekken. De kleur van de binnenzijde schemert er duidelijk doorheen. Er worden ook albino'sen tussenvormen gevonden. Bronnen spreken elkaar tegen over de eetbaarheid van de soort. Het Oneida-volk gebruikte de gedroogde en vermalen rode kelkzwam om op de navel van pasgeborenen te smeren, zodat deze sneller zou helen.

(bron Wikipedia)