Groningen Haren
Natuur in de Buurt
vrijdag28jan2022

Blog #38

Midwintertelling

Hiltje Kamminga

Afgelopen 15 januari was het weer zover. De midwintertelling.
De midwintertelling is een internationale watervogeltelling die in het weekend het dichtst bij 15 januari, gehouden wordt. De telling vindt plaats van IJsland tot in Zuid-Afrika. Je voelt je dus even een nietig onderdeel van het grote geheel.

Dit was alweer de zevende keer dat ik dit doe. Ik tel het gebied Sauwerd (‘GR1512’). De grenzen van het gebied zijn noord/zuid de Wierumerschouwsterweg en de Karspelweg, en west/oost de dijk langs het Rietdiep en de spoorlijn. Een flink stuk dus.
Door het westelijke stuk lopen nog de oude meanders van de vroegere Hunze. Dit kun je nog goed zien in het landschap. Het stuk bij Hekkum wordt beheerd door het Groninger Landschap en dat is te zien ook: hier zitten de meeste watervogels.

Het is een watervogeltelling en die worden dan ook geteld. Maar daaronder vallen niet alleen eenden, ganzen en zwanen. Ook alle soorten reigers worden geteld, alle steltlopers zoals kieviten en wulpen en meeuwen. Verder mag je als kers op de taart nog een paar bijzondere soorten meetellen zoals bijvoorbeeld ruigpootbuizerd, slechtvalk, zeearend, velduil.

Soms ga ik op de fiets, soms met de auto. En, omdat twee meer zien dan één en het ook nog gezelliger is, vraag ik altijd iemand mee.
Dit jaar moesten we door omstandigheden met de auto. De auto heeft als groot voordeel dat de vogels niet gelijk opvliegen als je even blijft staan. Maar het betekent wel dat je nog hele stukken moet lopen omdat je lang niet overal met de auto kan komen.

Dus gingen we gewapend met verrekijker, telescoop, een natje en een droogje het gebied in. Het stuk over de dijk is aardig modderig maar over de fietspaden is prima te lopen.
Vooral het stuk bij Hekkum is een lastig stuk om te tellen. De eenden en ganzen zitten in het water, achter oevers en heuveltjes en ver weg, maar met de teleskoop is het goed te doen.

We telden vooral veel smienten en stormmeeuwen. Die meeuwen is nog wel een uitdaging, want die blijven niet altijd op dezelfde plek zitten, dus het kan best zijn dat je een groepje tegenkomt dat je al eerder geteld hebt.
Langs het spoor tussen Adorp en Sauwerd is een fietspad gekomen. Handig voor als je op de fiets telt, alleen, er zit niet veel meer. Eerder zaten er altijd grote groepen smienten in de sloot, maar de sloot is uitgebaggerd en er is druk fietsverkeer, dus die smienten hebben er niks meer te zoeken.

Zo af en toe hebben we een bijzondere waarneming.
De grappigste waarneming was de Australische hoendergans. Midden in het weiland zat een blauwgrijze gans met een rare snavel en rode poten. Met behulp van internet was hij snel op naam te brengen. Komt alleen in Australië voor, moet dus wel ontsnapt zijn.

watervogels,watervogeltelling,hoendergans,Frans KrommeDit keer hadden we een hele mooie waarneming. Er ging een groep van 350 smienten op de vleugels en opeens zagen we waarom. Er vloog een slechtvalk tussen, die probeerde er één te verschalken, maar je pikt niet zo gemakkelijk een eend uit zo’n wervelende groep. Mislukt dus.
En, tussendoor hebben we ook nog even de hazen geteld. We kwamen op 35 hazen.

Om half 4 in de middag eindigde ons rondje voor de wetenschap. Volgend jaar weer.
Lijkt het je wat om eén keer per jaar een telling te doen? Op www.sovon.nl kun je vinden welke gebieden nog vrij zijn en kun je je inschrijven. Het is een leuk jaarlijks uitje en je levert ook nog een bijdrage aan een wereldwijd vogelonderzoek.

Foto’s: © Frans Kromme

Reageren? ivngroningen.redactiegroeningen@gmail.com