Groningen Haren
Natuur in de Buurt
vrijdag19nov2021

Blog #33

Voor een egel

Paul Kusters

Heel af en toe weet ik de hand te leggen op een exemplaar van De Ommelander, een huis-aan-huis nieuwsblad. Dit maal (11 oktober 2021) trokken de titel van het hoofdartikel en de bijbehorende afbeelding mijn aandacht. ‘Zeekraal zorgt voor kleurrijk plaatje’ staat er boven een foto van een schaap. Het zeekraal verdwijnt in een wat modderig rode achtergrond. Pas in tweede instantie zag ik het bericht dat me nu al een maand bezighoudt: ‘Jongeren steken egel in brand’.

‘De politie is op zoek naar een groep van zo’n tien jongeren. Zij hebben donderdagavond in Uithuizen een egel in de brand gestoken. Het incident vond plaats in de omgeving van de Jakob Wiersumstraat. Een getuige meldde de politie omstreeks kwart over acht dat er een egel in lichterlaaie stond. Hij zag vervolgens de groep jongeren op de vlucht slaan. De politie vraagt mensen die meer over deze zaak kunnen vertellen zich te melden. Ook is men op zoek naar camerabeelden. De egel heeft de laffe daad niet overleefd.’

Ik weet het, dierenleed heeft nieuwswaarde. Het artikel doet indirect ook een beroep op publieke verontwaardiging. Hoe zou het gegaan zijn? Wat ging er om in de hoofden van de groep jongeren? Maar het levert ook hele andere vragen op: hoe gemakkelijk vat een egel vlam? Waren de jongeren hierop voorbereid? Hebben zij dit eerder gedaan? De politie heeft in ieder geval een egeldossier geopend.

egel,scharrelen,avond,Saxifraga,Rudmer ZwerverIk herinner me uit mijn jonge jaren op het dorp ook kleinere en grotere wreedheden ten aanzien van dieren. Een klasgenoot schiep er vreugde in om met een rietje een kikker op te blazen. Een boer hing elk jaar weer kauwen en kraaien op rond zijn akkers. Mijn oom prikt nog steeds slakken op een satéprikker of knipt ze doormidden.

‘Ook is men op zoek naar camerabeelden.’ Ik probeer het me voor te stellen. Alle opnamen uit de buurt worden verzameld. Hoeveel camera’s hangen daar? Hoeveel uur materiaal heeft men bekeken? Egels zijn nou niet bepaald dieren die overdag rondlopen. Ze scharrelen graag in de schemer en in de nacht. Dat vraagt om speciale camera’s. Ik wist niet dat er in Uithuizen zo goed geobserveerd werd. Misschien is er wel een netwerk van wildcam-vrienden.

Zeker zo intrigerend is de laatste zin: ‘De egel heeft de laffe daad niet overleefd’. Er wordt een duidelijk oordeel uitgesproken. Maar had de egel überhaupt een kans om zoiets wel te kunnen overleven? Door bijvoorbeeld slechts een beetje te verbranden? Want minder vatbaar voor brand? Of in volledige paniek per ongeluk in een plas terechtgekomen? Een van de daders had schuldbewust de brand toch nog proberen te blussen? En dan wil ik niet weten hoe.

Ondertussen denk ik aan alle egels die ik heb gezien, aan het egelvriendelijk maken van de achtertuin, aan hoe waardevol een egel is in het gezamenlijk beheer van een teveel aan slakken. Daar zit toch ook de kracht van het IVN: maak mensen vertrouwd met de natuur, in al haar aspecten. Van buitenaf kan de natuur wreed lijken, maar uiteindelijk is er een groot evenwicht, dient alles een grote harmonie. Daar maken ook wij deel van uit. Dat leren zien en waarderen, het is een groot goed.

egel,scharrelen,avond,frontaal,Saxifraga,Rudmer ZwerverDe verbrande egel laat me niet los. Het duurt tot donderdag 14 oktober voordat iets van het leed verzacht wordt. De Ommelander meldt dan: ‘Egeldrama Uithuizen: ‘Egel was al dood, daders niet gevonden’. Dat de egel al dood was – moeten we begrijpen – weet de politie van ooggetuigen.

Het blijft vragen oproepen. Als mensen een dode egel op straat hebben zien liggen, is dat dan niet gemeld? Waarom heeft niemand de egel meegenomen of voorzichtig tussen de struiken een rustplaats gegeven? Hoe lang lag de egel al op straat?

In een sombere bui vraag ik me af: zijn we zo van de natuur en zeker van de dode natuur vervreemd geraakt dat we gewoon aan een dood beest voorbijgaan, niet de moeite nemen het enige aandacht te geven? Ik kan het me nauwelijks voorstellen. Weten we niet meer wat egels zijn, omdat we hun leefgebied zo beperkt hebben? Of zijn we inmiddels zo gewend geraakt aan dode egels? Egels die we alleen nog maar platgereden zien.

Bron: De Ommelander

Foto banner: Saxifraga – Luc Hoogenstein
Foto’s tekst: Saxifraga – Rudmer Zwerver

Reageren? ivngroningen.redactiegroeningen@gmail.com