Groningen Haren
Natuur in de Buurt
vrijdag22okt2021

Blog #31

Een boottocht over het Lauwersmeer

Bert Bemer

Het duurt nog een volle dag voor alle dieseldampen uit mijn neus zijn verdwenen. Het bootje met de stampende dieselmotor lijkt me een oud slepertje, dat aan z’n tweede leven is bezig is. Met zo’n 15 IVN'ers aan boord beginnen we een drie uur durende rondvaart over het Lauwersmeer vanuit de lanterfanter-camping ‘Natuurlijk Kollumeroord’ in Kollumerpomp.

Bioloog Jürgen de Bruin vaart mee als gids. Eerder op de dag heeft hij een lezing gegeven over de geschiedenis van het Lauwersmeer. Het Nationaal Park is in 1969 drooggelegd en heeft in die halve eeuw een ware metamorfose ondergaan: drooggevallen zandplaten zijn uitgegroeid tot begroeide eilanden met riet en wilgen. Schotse hooglanders en konikpaarden houden de graslanden kort, hoewel boeren nog wel moeten bijspringen.

Het wordt een ontspannen tochtje met nauwelijks wind. In de verte op een paar keien rusten aalscholvers met gespreide vleugels, om ze te laten drogen in de wind. Hun verenpak is niet zo waterafstotend als bij andere watervogels. Daardoor liggen ze ook dieper in het water, als te zwaar beladen binnenschepen.
Door mijn verrekijker kan ik langs de waterkant een dozijn knobbelzwanen waarnemen. Ze zijn aan het foerageren en zoeken elkaar op om te ruien. Door die verversing van het verenpak (zo’n 25.000 veren) zijn ze extra kwetsbaar. Het is dus veiliger om dat samen te doen. Volgens Jürgen kan het hele proces wel 14 dagen in beslag nemen.

Luwersmeer,boottocht,IVN-groep,Bert BemerOndertussen doen we ons zelf ook tegoed aan de lekkere hapjes, die door de moeder van schipper Menno zijn klaargemaakt. Heel in de verte kunnen we de stuwen van Lauwersoog onderscheiden. Ook kan je Oostmahorn nu zien liggen. In de tijd dat het Lauwersmeer nog open lag, vertrok daar rond 1830 een paar keer per dag, afhankelijk van het tij, de veerdienst naar Schiermonnikoog.

Boven de wal loost een wolk zijn regen. Zo nu en dan wijst onze gids op een vogel die over vliegt. Een havik doorklieft het luchtruim. Als een Superbird schiet hij voorbij. Voordat ik hem in de kijker heb, is hij al weer langs stuurboordzijde verdwenen in de verte. Laag boven het land signaleer ik heel even een kiekendief.

We koersen dan af op wat het hoogtepunt van de middag moet worden: een paartje zeearend dat al jaren in NP Lauwersmeer verblijft. Op ruime afstand van het nest wordt de boot stilgelegd. Het duurt even, voordat ik ze in het vizier krijg. Ik volg de instructies van Jürgen nauwgezet op: “Bij dat donkere bosje naar boven en dan even naar links... nee, niet in de lage boom, maar die ernaast”. Dan ontdekt de een na de ander de twee reusachtige roofvogels. Na enkele minuten is de show kompleet als ze op de wieken gaan. Wat een enorme beesten, wat een pracht om te zien! Hun bijnaam ‘vliegende deuren’ vind ik nu wel wat denigrerend klinken voor zoveel majesteitelijk vertoon. Een paar bomen verderop strijken ze echter al weer neer.
Maar het feest is echt voorbij... We dieselen tevreden en op volle snelheid terug naar Kollumerpomp.

Reageren? ivngroningen.redactiegroeningen@gmail.com

Foto banner – Zeearenden © Henk Kamstra
Foto tekst – © Bert Bemer