Groningen Haren
Natuur in de Buurt
vrijdag10sep2021

Blog #28

Koereiger?

Edda Kammenga

In de Kropswolderbuitenpolder is de afgelopen tijd al een paar keer een koereiger gemeld op waarneming.nl. Ik heb er nog nooit een gezien, dus ga ik gewapend met kijker en telescoop op de fiets om te kijken of ik een koereiger kan spotten.

De koereiger zit graag in de buurt van vee, om op insecten te jagen die opschrikken  door de grote poten. En jaaaaa, een witte reiger bij de runderen, op de plek waar die eerder gezien is! Wel wat groot, maar misschien vergis ik me. En die lange nek, misschien kan de koereiger zich ook wel zo lang uitstrekken. Ik wil er zo graag een koereiger in zien, dat mijn hersens de alarmsignalen – te groot, te lange donkere poten, te lange nek met S-bocht – willen negeren. Gelukkig  komt er net op dat moment een boswachter van het Groninger Landschap voorbij. Hij zet mijn verstand weer aan, het is toch echt een grote zilverreiger. Ik schaam me wat voor mijn eigen dwaling. Als je iets waar probeert te praten, dan is het meestal niet waar.

Het mag de pret niet drukken, een fietstocht door de Kropswolderbuitenpolder is een aanrader, er gebeurt altijd wel iets verrassends.

Een goudplevier rent naar me toe op het fietspad, grote wond aan de vleugel. Rent vlakbij me onder het prikkeldraad door de berm in. Die gaat het niet redden.
Ik zie een speurende vos op de dijk, die wacht een poos bij een holletje, heeft vast een muis geroken, maar vindt niets. De vos trekt zich niets van mijn nabijheid aan en gaat rondneuzend verder.
Bijna 50 volwassen en jonge reuzensterns op een smal eilandje in het water! De trek is begonnen. Weer een stuk verder, na de veeroosters, heel veel witwangsterns. De jongen zijn al aardig groot, en laten zich nog graag voeren. Ik hoor ze eerder dan ik ze zie. Daar vliegt een jong een stukje vooruit en ik volg hem met de kijker. En daar is de ouder, met een visje, het jong zag het hapje al van een afstand aankomen.

Dezelfde route ga ik weer terug op de fiets. De kleuren gaan al naar de herfst, groepen spreeuwen verzamelen zich en zitten op de elektriciteitsdraden gezellig te murmelen. Een bruine kiekendief veroorzaakt onrust.

koereiger,vee,insecten,kleine reiger,Saxifraga,Luuk VermeerMaar die koereiger blijft in mijn hoofd zitten. Hij is ook waargenomen ’s avonds op zijn slaapplek, een droge strook in het water. Dus de volgende avond met een mede-IVN’er opnieuw op de fiets ernaar toe. En deze keer zie ik de koereiger echt. Het is onmiskenbaar, een kleine witte reiger, bezig met het avondtoilet. Veer voor veer wordt gepoetst. Vergezeld door de reuzensterns, meeuwen, eenden en steeds meer grote zilverreigers die zich ook voor de nacht verzamelen. Als we weg gaan staan er al twaalf grote zilverreigers naast de koereiger, het verschil in grootte en postuur is heel duidelijk te zien.
En al zijn alle reigers even mooi, vandaag is de koereiger voor mij de mooiste.

Foto Grote zilverreiger: © Frans Kromme
Foto Koereiger: © Saxifraga – Luuk Vermeer