Groningen Haren
Natuur in de Buurt
vrijdag07mei2021

Blog #19

Lang leve de wilg

Hiltje Kamminga

Een tak van een treurwilg hangt laag over het water. Hij raakt het water bijna. Op die tak zit een blauwe reiger. Hij zit zich te poetsen en lijkt nergens anders aandacht voor te hebben dan voor zijn mooie blauwgrijze verenpak.
Hij poetst en poetst, alsof het morgen zondag is.

Onder de tak zit een meerkoetennest, waar zojuist vier kleine polletjes piekhaar uit het ei gekropen zijn. Eén ouderkoet zit op het nest met de baby's, de andere verzorgt de voedselvoorziening. Af en toe probeert een kleintje even een rondje om het nest te zwemmen.
Hoe loopt dit af? De reiger poetst en doet net of hij niks in de gaten heeft. De meerkoeten moeten hem gezien hebben, maar lijken zich geen zorgen te maken.

wilg,meerkoetnest,meerkoet,reiger,collage,Janny GiezenPlotseling strekt de reiger zijn nek. Heeft hij soms nu pas gezien wat er onder hem gebeurt? Hij loert door de bladeren. Nee, nu lukt het niet. Dan maar weer poetsen. Ik doe net of ik ze niet gezien heb.

Dan opeens nog een keer die aanvalshouding. Hij loert door de bladeren, is er een kleintje alleen, het zou een lekker hapje zijn.
De meerkoeten gaan onverstoorbaar door met het voeren van de kleintjes. Ze weten, ze hebben een verbond met de wilg gesloten. En de wilg komt dan ook te hulp. Het bladerdek is te dik. De reiger kan er niet door. Hij geeft het op en vliegt weg.
Lang leve de wilg.


Foto’s: Janny Giezen