Overig
maandag04jun2018

Herinneringen aan Ger Houben

overleden 26 mei 2018

Uitgesproken door Tineke de Jong op de Herdenkingsbijeenkomst 2 juni 2018

Ger, dit is ons laatste interview, vol vele ‘groene’ herinneringen.Ik sta hier mede namens de ‘Limburgse natuurwereld’, daarbij natuurlijk ook door de bril van mijzelf kijkend.

Velen herinneren zich jou van de interviews voor Limburgs Land op L1-radio, het was een groenplatform waar de Natuurwereld haar ei kwijt kon, of het nu een nieuw natuurboek was van het NHG, een wandelboekje van IVN of een interessante activiteit van andere natuurorganisaties of particulieren, allemaal onderwerpen die het luisterende publiek moest meebeleven.

Zo ontvingen wij de Natuurprijs Limburg voor het project ‘Met IVN de boer op’, gevolgd door een interview met mij en ‘mijn’ boer samen bij jou, waarin samenwerking tussen natuurmensen en boeren naar voren kwam, een belangrijk thema.

Voor iedere natuurvriend was er ruimte om natuur en milieu onder de aandacht te brengen.

Je creëerde bij je interviews een sfeer waar iedereen zich thuis voelde, zenuwachtig of door de wol geverfd, je paste je aan.

Zelf nam ik altijd een attribuut mee waar we eventueel op in konden haken, het hielp mij goed, zoals nu bloemen uit onze tuin voor jou en Ineke.

Zo zie ik je door onze tuin lopen in het kader van een cursus Natuurlijk tuinieren. Verbaasd dat iemand dit een ‘onderkomen’ tuin vond, jij vond het juist prachtig, mijn man en ik natuurlijk ook. Wij weten wat daar allemaal in leeft van bunzing (met 4 jongen) tot wijngaardslak, pure natuurbeleving! Zo herinneren wij ons dat op aanwijzing van Ger de cameraman plat op zijn buik moest liggen voor een speciale kijk op de tuin.

Ook je tuinreizen met geïnteresseerden in Engelse tuinen kregen veel belangstelling. Je was breed geïnteresseerd in natuur èn cultuur.

Veel aandacht gaf je aan diersoorten tot aan plaagdieren toe.

Je wilde onze opgezette steenuil een keertje even lenen, volgens mijn herinnering voor een opname over natuur in de boomgaard achter jullie tuin, misschien herinnert Ineke zich dat nog.

Zeer toepasselijk dat wij hier, op het terrein van het Limburgs Landschap, vlakbij de Meertensgroeve staan, waar de natuur volop tot ons komt, ik hoor(de) de vogels voor je zingen.

Op diverse plekken hield je je interviews.

Zo herinner ik mij nog de TV-opnamen met interviews over natuureducatie in een boerderij, was het Schimmert? …. of in het hoektorentje van Château Neercanne om de start van de Limburgse bloeiende bermen estafette aan te kondigen. Zelfs midden in het veld wist je ons mobiel te bereiken voor een kort item of liep je zelf door de natuur en vertelde wat er allemaal te zien was. Je nam het publiek aan de hand mee de natuur in.

Altijd stond je klaar om een vraag van ons in te willigen, zoals jurylid zijn van de Doeprijs Limburg, waarbij je tijdens de prijsuitreiking met begeleidende praatjes bij ieder ingediend project even stil stond. Je bracht ieders inzet op die manier goed voor het voetlicht als inspiratie voor andere IVN-afdelingen.

Je wilde graag voor ons diploma’s uitreiken aan natuurgidsen, meteen levendiger gemaakt door de (zeer) persoonlijke interviews met hen. Je bereidde dat iedere keer goed voor en dan leek het of je die mensen al heel lang kende en met hen al op stap was geweest, de natuur in.

Kortom zoals een IVN-er het heel goed samenvatte: Je was  “Een geweldige ‘Groene’ ambassadeur met een geweldige reikwijdte!”

De erkenning vorig jaar in de vorm van je benoeming tot Ridder in de orde van Oranje Nassau verdiende je dubbel en dwars.

Ger, namens alle natuurvrienden bedankt voor alles.

 

Bidprentje