Diepenheim
Landschap
zondag13mei2018

Excursie Needse Achterveld

Op zondagmiddag 13 mei, de dag voor alle moeders, zijn we wezen wandelen in het Needse Achterveld. We werden opgewacht door twee IVN gidsen op de parkeerplaats aan de Visschemorsdijk in Neede. Dit keer was er een samenwerking tussen IVN Diepenheim en IVN Oost-Achterhoek, die een mooie natuurwandeling hadden uitgezet.

Het Needse Achterveld is een restant van een vroeger veel uitgestrekter heidegebied op de grens tussen Twente en de Achterhoek. We hoefden vandaag geen laarzen aan, maar meestal sta je met je voeten in het water, het natuurgebied heeft namelijk een van de laatste stukjes natte heidevelden in Nederland. Overal kom je pitriet tegen, wat aanduid dat er in deze omgeving veel drastische veranderingen plaatsvinden, zo vertelden de gidsen. Sloten zijn gedempt, waardoor het water naar lager gelegen stukken gelopen is en het bos onderwater zet. Bomen sterven af. Dat geeft spookachtige beelden, maar voor spechten is dit een ideale woonruimte. Veel afstervende bomen vertonen daardoor specht sporen. Tussen de bomen stonden de gele lissen uitbundig te bloeien, wat een mooie kleur gaf bij het dode hout.

De gidsen vertelden, dat ze tijdens de voor-wandeling de Wielewaal gespot hadden. Helaas zijn wij deze zeldzame vogel niet tegengekomen.. Wel veel andere zangvogels gehoord en gezien, het gebied heeft een grote verscheidenheid aan vogels, die zich er thuis voelen. Ook enorme grote libellen gespot en andere insecten, die zich tegoed doen aan de vegetatie.

Een van de gidsen vertelde nog een oud sprookje over het madeliefje die we tegen kwamen.

Op de hoge zandruggen groeien nog oude jeneverbessen. Sommigen stonden al in bloei. Er waren hele velden met gagel te vinden, een beschermd gewas.

Een vijftal zwarte pony's met mooie lange manen kruisten ons pad. Zij grazen in het voorjaar en de zomermaanden in het gebied. 's Winters gaan ze op stal, want dan is er te weinig voedsel voor ze te vinden.

Op een open stuk grond vonden we de eerste blaadjes van de gevlekte orchis. Verderop leek het alsof het gesneeuwd had. Hele stukken grond zaten onder de witte pluisjes, hier groeide de kruipende wilg. De witte pluisjes waren de uitgebloeide katjes. Naast de wilg, kwam al voorzichtig de zonnedauw boven de grond.

Het gebied heeft ook veel heide, we volgden een pad en bleven staan om naar de planten te kijken, toen ik een reebok zag. Hij stond nog geen tien meter van ons vandaan. Hij was heerlijk aan het smullen van de vegetatie en omdat wij tegen de wind in stonden, rook hij ons niet. Hij bleef ongestoord staan en keek ons aan. Velen maakten van deze gelegenheid gebruik om op hem te schieten. Uiteraard met de fotocamera, zodat we dit mooie moederdagskadootje konden vereeuwigen. Overal zagen we ook de sporen van de reeën. Beschadigde struiken waar de reebok zijn gewei had lopen schuren en slaapplaatsen onder bomen. Paadjes gemaakt door de reeën, die voerden naar de voedselplekken.

We naderden alweer het einde van de wandeling en zagen nog een grote mierenhoop, waar de mieren druk in de weer waren. Daarna kwamen onze auto's in het zicht en waren we terug op de parkeerplaats.

Het Needse Achterveld is een juweel. Het deed me sterk denken aan een boek wat ik onlangs gelezen heb van Meester van Heuvel: Oud-Achterhoeks boerenleven.

Hierin staan beschrijvingen over heidelandschappen en de natuur uit de vooroorlogse Achterhoek.

Voor mij kwam dat boek tot leven tijdens deze wandeling, waar je alleen natuur zag, hoorde en rook. Een “stil”natuurgebied, waar geen auto's of fietsers komen. Korom, hier ga ik vaker naartoe.

 

Annemarie Damveld