Column 2016-27 Koekoekenkoorts

IVN DRVU - Column Natuur Dicht Bij HuisWellicht dat sommige lezers zich nog een schrijfsel herinneren over mijn koekoekenobsessie: je hoort hem wel maar je ziet hem niet. Al jaren ren ik achter het beestje aan zonder hem ooit goed in het vizier te krijgen.

Ook begin mei was het weer zover. Wandelend op de Waverhoek hoorde ik hem en met de verrekijker kon ik hem in de verte zien zitten. Aan zijn afhangende vleugels kon ik zien dat het de koekoek was, maar om hem echt goed te zien was hij zelfs voor de verrekijker te ver weg. Teleurgesteld was ik niet echt, ik was domweg niet anders gewend.

De volgende dag gingen mijn vrouw en ik begin van de avond een rondje wandelen bij de Bosdijk in Wilnis. We hebben nog geen tien meter gelopen als we vlakbij luid en duidelijk “Koekoek” horen. We kijken naar rechts, en jawel hoor, aan de andere kant van het grasveldje op nog geen vijftien meter afstand zit hij in de boom!

Met de verrekijker kunnen we hem goed bewonderen: zo groot als een duif, lange staart, afhangende vleugels, geelomrande ogen, een mooie horizontaal wit-zwart gestreepte borst en een effen grijze bovenkant.
We hebben te maken met een geduldige koekoek die zich rustig laat fotograferen en filmen, zie https://www.facebook.com/IVNDRVU en zo nu en dan ter bevestiging zijn naam roept.

Dan strijkt links naast ons in een andere boom opnieuw een vogel neer. We kijken naar links en, verhip, daar zit er nóg een. Alleen heeft deze geen grijze bovenkant maar een roestbruine. De kop ziet er wat morsiger bruin uit en de strepen op de borst doen ook wat bruiniger aan. Ik blader vlug in het vogelboekje dat iedere wandeling in de achterzak meegaat en inderdaad, vrouwtjes zijn meestal grijs maar er zijn ook wat zeldzamere roestbruine exemplaren.

Deze dame is iets ongeduldiger dan meneer maar ik kan haar nog net op de gevoelige plaat vastleggen voor ze de wieken neemt en iets verderop gaat zitten. Nog is ons geluk niet op want ook een derde, grijs, exemplaar landt in een boom verderop. We kunnen ze nog even alle drie bewonderen, voordat ze het welletjes vinden en vertrekken.

Hoofdschuddend van zoveel geluk beginnen we onze wandeling. Nog is mijn koekoeksavontuur van dit voorjaar niet voorbij. Enkele dagen later lig ik loom schommelend in mijn hangmat te genieten van het warme voorjaarsweer als verderop in de tuin een koekoek luidkeels kond doet van zijn bezoek. Ik klauter zo snel ik kan uit de hangmat en zie hem nog net uit de appelboom wegvliegen.

En dat was bepaald niet het laatste bezoek dat deze vriend onze tuin bracht. Vermoedelijk wordt dichtbij een van zijn nageslacht door een heggenmus of andere waardvogel grootgebracht. Zelfs op vakantie in Noorwegen hoorden we tot diep in de (klaarlichte) nacht een koekoek, maar dat zal wel een andere zijn geweest.

Sep Van de Voort
IVN Natuurgids 

Column week 27 is in week 28 geplaatst. Directe link naar youtube voor filmpje.

Digitale krantversie Column 2016-27, 130716, pagina 2

Naar Columns 2016