Column 2016-01 Hulstbessen: voer voor vogels

IVN DRVU - Column Natuur Dicht Bij HuisEr staat een hulststruik in mijn tuin. Ooit gekozen om twee redenen: hij groeit niet zo hard en blijft altijd groen. Het duurt wel een jaar of acht voordat hij vrucht draagt, maar dan heb je ook wat. Takken met leerachtige bladeren het hele jaar door, tere kleine bloemetjes in de zomer en mooie rode bessen in de winter.

Ik koos een variant met geschulpte bladeren, die wel een beetje prikken maar karakter hebben. Met kerst wilde ik hulst uit eigen tuin in kerststukjes kunnen verwerken.

Hulst doet het eigenlijk overal en vooral goed in het West-Europese regenachtige klimaat. Hij is tevreden met licht, vraagt niet veel zon. Volgens oud bijgeloof beschermt hulst tegen blikseminslag en kwade machten als heksen en demonen. Voor heksen en demonen ben ik niet bang, maar ik verwachtte wel kwade dampen in de laaggelegen Mijdrechtse polder. Wellicht zou hulst mij daartegen beschermen.

Een hulstboom of struik heeft twee soorten bloemen: mannelijke en vrouwelijke. Bestuiving gebeurt door bijen en zweefvliegen. En ‘s winters zijn er dan steenvruchten, de prachtige rode bessen. Die knip ik voor kerst uit de boom, want ze horen bij kerst net als kerstbomen, kerstkaarten, roodborstjes en (nep)sneeuw.

Er zijn ook vaak vogels in mijn tuin. Dit jaar heb ik extra goed opgelet welke vogels de tuin bezoeken en wat ze er eten. Merels eten vuurdoornbessen en wurmen. Meesjes hangen met regelmaat aan een vetbolletje en eten graantjes van de voedertafel. Vink, heggemus en spreeuw komen langs en zelfs de Vlaamse gaai. Soms is er een roodborstje. Die bezoekt de hulststruik en eet af en toe een besje.
De roodborst houdt van de harde rode steenvruchten. Maar gelukkig laat hij wat zitten. Heb ik toch nog een leuk kerststukje.

Ria Waal

Digitale krantversie Column 2016-01, 060116, pagina 2  

Naar Columns 2016