Column 2014-48 Boskip tast schietwilg aan

IVN DRVU - Column Natuur Dicht Bij HuisEen mooie herfstdag. Ik ging samen met mijn echtgenote nog even een rondje fietsen. Genieten van het buiten zijn en kijken naar de kleuren in de natuur. Op de Oude Spoorbaan in De Hoef, vlakbij het voormalige spoorhuis, viel ons oog op een opvallende, fraaie, zwavelgele zwam.
De zwam dankt er zijn naam aan: 'Zwavelzwam'. De zwavelgeur ontbreekt gelukkig.

Geen goed nieuws voor de flinke schietwilg, waarin deze geduchte parasiet groeide. Een zwavelzwam kan levende bomen via beschadigde plekken infecteren. Gezonde, onbeschadigde bomen worden niet aangetast. De zwavelzwam komt voor op vele boomsoorten, nog al eens op wilgen en eiken, maar ook op de taxusbomen kan hij groeien.
Deze algemeen voorkomende, één-jarige houtzwam is vaak al in het voorjaar begonnen met zijn aanval en kan tot de winter doorgroeien.

Deze zwam oogt vaak spectaculair vanwege het vormen van grote waaiervormige vruchtlichamen die in lagen boven elkaar zitten.
Ze kunnen vele kilo’s zwaar worden. In de winter wordt de zwam brokkelig als oude kaas en de mooie kleur (vaak ook nog met oranje of baksteenrode tinten) verandert in wit/grijs. De zwam blijft soms nog een tijdje aan de boom zitten of valt voor de winter al op de grond. 

Door de zwam ontstaat bruinrot, een schimmel die het kernhout van de boom laat krimpen, waardoor de boom uitgehold en verzwakt wordt.
De kans op omwaaien of afknappen wordt erg groot. Personeel van de gemeente zag dit bij een inspectie en uit veiligheidsoverwegingen werd er terecht overgegaan tot een noodkap van de boom. De boom stond immers pal naast een weg.

En dan nog even wat over de titel van dit stukje. De bijnaam 'Boskip' dankt de zwavelzwam aan de Engelsen die hem 'Chicken of the Woods' noemen. In Engeland wordt de zwam veel gezocht als consumptiepaddenstoel.
De draderige structuur en de smaak zouden erg aan kip doen denken. Volgens de liefhebbers zijn de jonge zwammen sappig en lekker. Als ze nog in de groei zijn, kun je dat zien aan de goudgele druppels die aan de randen en onderkanten worden afgescheiden. 

Toch maar even oppassen: sommige mensen reageren allergisch en kunnen misselijk of duizelig worden. Eerst beginnen met een klein hapje? Exemplaren die gevonden worden op taxushout zeker niet eten want de zwam neemt de giftige stoffen uit de taxusboom op.

Bert Fakkeldij
IVN-natuurgids

Digitale krantversie Column 2014-48, 261114, pagina 4

Naar Columns 2014