Column 2014-15 Boerenzwaluw

 VogelwerkgroepJuni 2013. Ik zat gevangen in een mensenhand in Vinkeveen, onwetend van wat mij nog allemaal te wachten stond. Ik had nog mijn vale jeugdkleed en was van plan om binnenkort mijn eerste vlucht te maken.
Er werd een ringetje om één van mijn poten gedaan. Zo kan de mens wat over je te weten komen en je soort eventueel beschermen.

Inmiddels ben ik op en neer geweest naar Namibië, 10.000 kilometer in totaal. Dat is knap, want weet u dat 70 tot 80 % van de jongen sterft in hun eerste levensjaar? Wij kunnen met veel gevaren te maken krijgen. Ik ben een geluksvogel, want ik werd onderweg beschoten, maar niet geraakt.
De kans dat ik nog wat jaartjes ouder wordt, is toegenomen omdat ik flink wat levenservaring heb opgedaan.

En gelukkig val ik in de smaak bij de vrouwtjes, want ben ik een mooi mannetje geworden met langere staartpennen dan veel van mijn concurrenten en dat betekent ook dat ik betere zangkwaliteiten heb.
Eén maand na het uitvliegen kon ik al een zogenaamde subzang zingen, grotendeels geleerd van mijn vader. Als een van de eersten kwam ik terug op de broedplaats van mijn jeugd, die ik feilloos wist te vinden. Ik had ook in de buurt wat kunnen zoeken maar ik ben tevreden met deze schemerdonkere stal waar je makkelijk in en uit kan vliegen.

Drie dagen na mijn komst kwamen de eerste vrouwtjes. Zij konden genieten van mijn krachtige verleidingsliedje. Vliegend sloofde ik mij uit voor de vrouwtjes en maakte indruk door te pronken met mijn open gespreide staart. Na enige tijd wist ik zo een mooi gekleurd vrouwtje
(zie foto) te versieren. Weet u dat veel van de oudere vrouwtjes terug keren bij hun vroegere partner?

Wij bouwden samen een nest van meer dan 1000 modderbolletjes. Wij metselden met ons speeksel, versterkten het met haartjes en halmen en voerden het nest met witte veertjes. Goed voor de warmte-isolatie maar ook een mooie camouflage voor de eitjes.

Ooit broedden wij in grotten, later zijn wij de mens gevolgd. In Nederland beleefden wij in de vorige eeuw hoogtijdagen! Het boerenbedrijf met de bloemrijke graslanden en loslopend vee was ideaal. Door diverse veranderingen lopen onze aantallen terug. Ook voor mij is het volgend jaar, als ik weer mag terugkeren uit Afrika, spannend of ons plekje er nog is en of er genoeg insecten te vinden zijn. Er is nu een campagne: 'Red de Rijke Weide'. Kijk maar op www.redderijkeweide.nl

Een Vinkeveense boerenzwaluw

Digitale krantversie Column 2014-15, 090414, pagina 10

Naar Columns 2014