De Oude IJsselstreek
Landschap
woensdag26apr2017

Wandeling landgoed Enghuizen 17 april (2e paasdag)

Het landgoed Enghuizen ligt in het voormalige stroomgebied van de Rijn. Op de stuifduinen die er zijn ontstaan hebben de eigenaren van het landgoed hun woningen en schuren gebouwd. Om het landgoed heen liggen broeklanden en moerassen die zijn drooggelegd zodat er landbouw mogelijk werd. De naam Enghuizen verwijst naar huizen die bij een akker – eng – staan.  Landgoed Enghuizen kenmerkt zich door statige bomen, typerende stinzenplanten en mooie zichtlijnen. De kunstwerken van de Kunstwandelroute geven een extra dimensie aan deze wandeling.

Er staan om twee uur ‘s middags ongeveer 20 mensen op de parkeerplaats achter hotel/restaurant De Gouden Karper dat gelegen is aan een kruispunt, mogelijk het enige in het dorpje Hummelo, waaraan ook een klein huis staat met een opmerkelijke grijze steen in de gevel. Er staat op aangegeven hoe hoog het Rijnwater in 1841 daar tegen de gevel heeft gestaan.                                                                                                              

Na een goede introductie en een warm welkomstwoord vertrekken we in twee groepen, elk een andere kant de route aanvangend.                                                 

Onze gids (Herman Pelgrom) vertelt over de ‘rommelige’ stijl van het landgoed, in 1830 ontworpen door de landschapsarchitect van Lunteren.

IVN De Oude IJsselstreek - EnghuizenEnghuizen is ontworpen in de stijl van een Engels landschapspark. Er staan veel reusachtige eiken, esdoorns, grote platanen en schitterende lindebomen. Van linden wordt gezegd dat ze geplant werden op de plek waar een placenta begraven werd.

Onderweg passeren we een 150 jaar oude taxis, een zogenoemde ‘venijnboom’, omdat alles eraan giftig is. Het hout is taai en buigzaam en dus goed te gebruiken voor een boog om een pijl mee af te schieten. Boog is in het latijn: taxon. Vervolgens zien we een zeer hoge Japanse notenboom de ginko dilobe , die in de buurt staat van het voormalige kasteel dat was gebouwd in de stijl van een Italiaans palazzo en na de oorlog is afgebroken, nadat een brand het kasteel had verwoest. Dit kasteel was in 1835 gebouwd door de bekende baron Hendrik Jacob Carel Johan van Heeckeren van Enghuizen (1785-1862).

IVN De Oude IJsselstreek - EnghuizenAan de overkant van de vijver staat het boswachtershuis dat de vorm heeft van een duiventil (de adel genoot het privilége om duiven te houden). Vlakbij staat een schitterende tulpenboom en een zeer grillig gegroeide Kaukasische vleugelnoot. 

We zien ook verschillende wilde planten zoals speenkruid, look zonder look, muskuskruid, klaverzuring (lekker voor in de salade maar met mate!), een veldje met pinksterbloemen, bosanemonen, kleine veldkers, vogelmelk, hondsdraf (dat goed tegen de muggen schijnt te zijn) grootbloemige muur en de bloeiende gevlekte Aronskelk. Bij het opensnijden van de kelk kwam tientallen mugjes tevoorschijn die opgesloten zaten door de ‘arons’, de weerhaakjes.

Halverwege de wandeling bij een soortement ‘speakers corner’ nodigt de gids de wandelaars uit een gedicht te declameren.

IVN De Oude IJsselstreek - EnghuizenWanneer niemand naar voren stapt, geeft hij zelf een heuse proeve van declamatiekunst. Ik stond ietwat achteraan maar volgens mij was het             

 

De Dapperstraat.

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb ik bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerige morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat. 


Als we doorlopen en de domineeswoning naderen hoor ik een van de wandelaars mompelen: “Ik geloof dat het gelukt is een passend paasgedicht uit de schatkamers van mijn geheugen op te diepen.” En ja hoor, even later als we langs de ‘hollandsche kant’ vol fluitekruid lopen hoor ik:

Dagsluiting

Eigenlijk geloof ik niets,
En twijfel ik aan alles, zelfs aan U.
Maar soms, wanneer ik denk dat Gij waarachtig leeft,
dan denk ik, dat Gij liefde zijt, en eenzaam,
en dat, in zelfde wanhoop, Gij mij zoekt,
zoals ik U.

Dan, na twee uur lekker struinen zijn we weer terug op de parkeerplaats.

Gidsen:
Cor van Drunen
Alfons Kelderman
Herman Pelgrom
Peter van Nistelrooij

Verslag: Pietjan  van Duin
Foto’s: Anne Marie Willemsen