De Oude IJsselstreek
zaterdag01apr2017

Verslag van de lentewandeling rondom kasteel Slangenburg

We gaan op zoek naar stinzenplanten en andere voorjaarsbloeiers op dit prachtige landgoed. Gidsen zijn: Cor, Gerrie, Stef, Stella en Wim. Het is heerlijk zonnig weer met een grote opkomst, rond de veertig mensen. Wim heet de mensen van harte welkom en stelt de gidsen voor. Hij vraagt of iedereen bekend is met het IVN en legt uit dat IVN voor natuureducatie en duurzaamheid staat. Mensen laten genieten van de natuur rondom hen heen. De groep wordt in drie groepen verdeeld, Gerrie neemt een groep mee en loopt in tegengestelde richting. Wim en Stella nemen een groep en ikzelf loop met Cor en Stef mee. We hebben een leuk gevarieerd groepje mensen.

IVN De Oude IJsselstreek - SlangenburgCor begint eerst iets in het kort te vertellen over het kasteel Slangenburg, en hierna begint hij al snel te vertellen over de stinzenplanten en waar de naam 'stinze' vandaan komt.

 

Speenkruid, ook wel hanenkloten genoemd, graaft hij handig uit met zijn zakmes. Cor laat de knolletjes zien aan de mensen. Er worden her en der grapjes over gemaakt. Andere stinzenplanten die we zien zijn witte bosanemoon, vingerhelmbloem en vogelmelk.

We staan vlak bij een grote beuk en er ontspruiten allemaal mini beukenboompjes, ook wel 'olifantoortjes' genaamd. Stef plukt er een en laat het aan de mensen zien. Cor en Stef vullen elkaar heel goed aan. Stef heeft  een plantenboekje bij zich en laat de bloeiwijze zien van de plantjes waar wel het blad van te zien is, maar die nog niet in bloei staan. 

Cor wacht totdat iedereen bij elkaar is en geeft informatie over het Sterrenbos. Hij zoekt een plaatje van het gebied en ondertussen beantwoordt Stef een vraag hoeveel reeën hier in dit gebied leven. Het zijn er wel honderd, vertelt Stef, en hij geeft aan hoe de tellingen in zijn werk gaan. Heel veel mensen verbazen zich hierover. Ik zelf ook wist niet dat er zoveel waren.

Cor vertelt over het Sterrenbos en laat het kaartje zien. Het bos beslaat een gebied van 200 bij 200 meter  en is aangelegd om er doorheen te wandelen/schreiden. Soms worden Sterrenbossen ook aangelegd voor de jacht, maar dat is in dit geval niet zo.

Ook over de framboos en de braam wordt een en ander verteld. De achterkant van het blad van de framboos is grijs. En de braam wordt veel langer dan de framboos.

IVN De Oude IJsselstreek - SlangenburgWe passeren de  Douglasspar. Ik mag vertellen over de muizenstaartjes van de kegel - hieraan kun je herkennen dat het om een Douglasspar gaat.

Stef liet nog een smidse zien in de bast van de Douglas. (Waarschijnlijk een boomklever die een nootje tussen de bast plaatst om zo het nootje open te krijgen). Het maartse viooltje lacht ons ook toe, wat een prachtige paarse kleur.

Dan komen we bij de diepe vijvers aan, die dienden als bewaar reservoir voor de rivierkreeften die door de boeren in de oude IJssel werden gevangen. Er is mooie kikkerdril te zien en ook paddendril (aan een ketting geregen dril). Een kikker sprong in de vijver en liet even zien hoe goed hij de schoolslag kon doen.

Over de smeerwortel vertelt Cor een leuk verhaal. Vroeger werd met het sap van de smeerwortel de assen van de houten karren ingesmeerd. Het sap deden ze op een lap - hier komt de naam 'smeerlap' vandaan.

Bij de begraafplaats vertelt Cor een stuk over geschiedenis van het landgoed.  De familie Passman kocht het landgoed, om de vele bomen die op het landgoed stonden te kappen voor de houthandel. Toen ze het landgoed voor het eerst zagen werden ze er echter verliefd op en gingen zij er wonen. Stef vult nog aan dat het Duitsers waren die in de oorlog naar Zweden zijn gevlucht.  Het landgoed werd beschouwd als 'vijandelijk vermogen' en werd ontnomen en verbeurdverklaard. Vele familieleden van de familie Passman zijn nog wel hier begraven: tot 1990 hadden zij de begraafplaats als erfpacht.    

IVN De Oude IJsselstreek - Slangenburg
De ingang van de begraafplaats heeft een uniek hek gemaakt in Italië. (Dit schijnt heel zeldzaam te zijn). 

 

Er is nog veel meer de revue gepasseerd, te veel om op te noemen. Weer op de parkeerplaats aangekomen bedankt Cor de aanwezigen en wenst hen een goede reis naar huis. Stef deelt jaarprogramma’s van onze IVN-afdeling uit. Al met al was het een mooie wandeling!

Groene groetjes van Corina Tran-Huijer, natuurgids in opleiding