De Oude IJsselstreek
Biodiversiteit
zondag30apr2017

Toevallig...

Door: Carin Holtslag

Ik heb u vast al eens verteld over de moeite die ik genomen heb om bevers te zien. Een avondlang op het trekpontje, lek gestoken door de muggen of urenlang in een boom,  zonder praten(!?) Helemaal tevergeefs. Natuurfotografen en filmers zullen me nu uitlachen om dit geklaag. Die zitten altijd ik weet niet hoeveel tijd in stilte, in de meest ongemakkelijke omstandigheden te wachten op dat ene plaatje.

Maar net als je er niet op rekent gebeuren er de meest wonderlijke dingen. Zoals afgelopen zondag; een dag met bijzondere ontmoetingen. Helaas kan ik geen enkel bewijs leveren want natuurlijk had ik geen telefoon of camera bij me. Het was maar gewoon een ommetje zonder bijbedoelingen.

Rond half 8 ’s morgens liep ik richting de Oude Rijn. De lucht was vol gegak van ruziënde grauwe ganzen maar er tussen door hoorde ik….. een sprinkhaan? En dan nog wel in april? Ik liep verder het zandpad af en ook van de overkant van het water klonk een zelfde ratelend geluid. Het was zo krachtig dat dit wel een sprinkhaan van minstens een meter moest zijn! Maar ja u weet het ook, die bestaan (gelukkig) niet.

Toen klonk hetzelfde geluid ineens vlakbij me vanuit de rietkraag aan de zijkant van het botenpad. Even was het stil en toen antwoordde de overkant weer.  Gespannen wachtte ik af, toen hoorde ik wat rommelige rietzangerachtige keelgeluidjes gevolgd door… ja! geratel! In het riet hipte vliegensvlug een kaneelbruin vogeltje weg. Maar het raadsel was nog niet opgelost. Want er zijn namelijk twee soorten rietvogels die sprinkhaanachtige geluiden voortbrengen; de sprinkhaanrietzanger én de snor! Wie oh wie was het?  Beide kunnen in dit biotoop leven alleen is de snor een veel zeldzamer vogeltje dan de sprinkhaanrietzanger………

Ik kuierde peinzend verder evenwijdig aan de rivier; het gegil van een waterral klonk op en even later liet ook de roerdomp van zich horen. Ineens  leken de watervogels achter me wel erg onrustig te worden; Ganzen vlogen gakkend op, krakeenden en meerkoeten zwommen zenuwachtig allemaal de zelfde kant op. Daar was iets aan de hand……

Ik tuurde het water af en daar in het volle zicht, zich niets aantrekkend van de commotie onder de watervogels peddelde een bever!  Met zijn oren, neus en ogen net boven de waterspiegel zwom hij langs mij heen. Ik liep op het dijkje met hem mee om te kijken wat hij van plan was..
Als een bever zich bedreigt voelt slaat hij met zijn platte staart hard op het wateroppervlak om eventueel in de buurt zijnde soortgenoten te waarschuwen.  Daarna duikt hij onder en zwemt naar een veilige plek. En precies dat speelde zich af toen hij me alsnog in de gaten kreeg.

Zo, deze zondag kon al vast niet meer stuk.

Oh ja en nu wilt u natuurlijk weten welke zangvogel net doet of-ie een sprinkhaan is. Thuis gekomen de app vogelgeluid.nl erbij gepakt. Tja…. De sprinkhaanrietzanger ratelt iets hoger en iets trager dan de snor. Ik ben nog maar een keer teruggelopen om heel goed te luisteren en mijn conclusie is dat het de snor is. Hij staat op de Rode Lijst van Nederlandse broedvogels. Dit betekent dat hij zeldzaam én kwetsbaar is. Maar ook dat het Rijnstrangengebied steeds meer beantwoordt aan het ten doel gestelde biotoop; Rietmoeras.

Dus, als u een struintocht wilt maken met kans op bijzondere ontmoetingen zijn de Rijnstrangen best een aardig idee…toevallig.

IVN De Oude IJsselstreekVoor andere columns van Carin klik hier.