De Oude IJsselstreek
(Zoog)dieren
dinsdag27feb2018

Nieuwe hond

Door: Carin Holtslag

Toen Ed de reuzenteckel overleed was het een tijdje heel rustig in onze familie. Hoe anders is dat nu. Ed heeft namelijk een meer dan waardige opvolger gekregen met de naam Clutch.
Dit is een teckel in het kwadraat; Een ellenlange zwartbruine aansteller met intens droevige ogen en een scherpe geest.

Een voorbeeld: mijn zusje woont in een jaren twintig huis met in het midden zo’n lange gang; aan het ene uiteinde de voordeur en aan de andere kant het toilet en dan aan weerszijden de woonkamer en de keuken. Ze staat met een vriendin in de gang te praten en ziet in haar ooghoek de hond laag bij de grond voorbij schuiven. Het typische klikkende geluidje van de WC rolhouder laat de pratende dames opkijken. Een witte papieren baan loopt vanuit het toilet door de gang de kamer in….. en daar aan het eind zien ze een triomfantelijk kwispelende hond. Gelukt! Aandacht!

Als alle teckels heeft Clutch vaak grote honger maar tevens een jammerlijke aanleg om dik te worden. U begrijpt het al…het eten wordt streng gerantsoeneerd en daar is hij het  helemaal niet mee eens. Misnoegd staart hij in de voerbak die altijd veel te snel leeg is. Mijn zusje is onverbiddelijk maar daar legt hij zich niet bij neer… (natuurlijk niet, hij is immers een teckel). Na het maal neemt hij de bak in zijn bek en achtervolgt haar door het hele huis met een beschuldigende blik in zijn hongerige ogen.

In de keuken staat een bak voor plastic afval. Alles dat daarin gaat is leeg en uitgespoeld maar…. het ruikt natuurlijk nog steeds erg naar eten. Heel verleidelijk zeker als je zo’n scherpe neus hebt als Clutch. En als hij dan ook nog eens alleen wordt achter gelaten……..
Toen mijn zusje dus thuiskwam trof ze , te midden van een  grote berg kapot getrokken plastic, de hond met een uitdagende blik in zijn ogen.
Ze besloot hem te negeren. Op de donder geven werkt namelijk averechts want dat is Aandacht iets waar hij net zo dol op is als eten.
Ze raapte een stuk plastic op en stopte het terug in de bak. Daarna deed ze hetzelfde met een tweede stukje en een derde ondertussen de hond negerend. Deze volgde haar verbaasd met zijn ogen; dit had hij niet verwacht. … Wat nu? 
Hij begon met haar mee te lopen. Heen en weer van de berg rommel naar de prullenbak en terug. Heen en weer, heen en weer. Maar nog steeds kreeg hij niet de zo vurig verlangde Aandacht.
Natuurlijk zette hij uiteindelijk ook deze situatie naar eigen hand: Hij begon stukjes plastic op te rapen en huppelde vrolijk mee naar de bak en ja toen moest het vrouwtje lachen! Eindelijk!

Het baasje van Clutch werkt thuis en ze brengen dus veel tijd samen door. Tussen de middag gaan ze dutten en dan moet de hond in de bench. Daar heeft hij lang niet altijd zin in. Het baasje grijpt hem d bij zijn nekvel en zet hem er zonder pardon in. Zeer vernederend en natuurlijk zeer ongewenst.
Maar ook daar heeft hij wat op gevonden. Zodra hij het vermoeden krijgt dat het rusttijd is gaat hij recht onder de rolstoel zitten……..Dan zijn de armen van het baasje te kort! Resultaat? Lekker samen slapen;  op de bank!

Overdag houdt hij regelmatig ‘toezicht’ in de werkplaats. Maar daar is iedereen natuurlijk druk en aandacht voor een arme, zich vervelende teckel is er dan niet. Tenminste, niet genoeg .
Regelmatig is iemand een schroevendraaier kwijt of ziet zijn werkhandschoen bungelen in een teckelbek. Teruggeven? Daar moeten ze dan wel iets voor doen!  Vrolijk hobbelt Clutch op en neer tussen de voor- en de zijdeur van de werkplaats, kruipt weg onder de aanhanger of holt de tuin in…. Het kan dan even duren voor het ‘slachtoffer’weer aan het werk kan.

Inmiddels is Cluthc driekwart jaar oud en gedraagt hij zich een soort van opgevoed. En dus komt de tijd dat hij uit logeren kan. Ik verheug me er nu al op en ik ga u zeker mee laten genieten!

Foto: Veronica Holtslag

IVN De Oude IJsselstreek natuurcolumn Carin Holtslag