De Oude IJsselstreek
Natuur
zondag20jan2019

Nattigheid....

Ik word wakker op een zondagmorgen in november…..en luister…..
Hé het regent! Eindelijk! 

Blij trek ik mijn regenjas en laarzen aan. Op naar de Rijnstrangen. Plassen op het pad, glibberige klei onder mijn voeten. Aan de oever zet ik mijn capuchon af en luister hoe de regen neer ruist op het riet en het water. Wat heb ik dat geluid gemist. Uit de oeverbeplanting vluchten twee meerkoeten naar de overkant. Een mens? Nu? Dat hadden ze niet verwacht!

Ik loop over het zomerdijkje. Het water striemt in mijn gezicht en vanaf mijn broek stromen riviertjes mijn laarzen in. En nog ben ik blij, want die droogte lieve mensen,  daar werd ik niet vrolijk van. Hoezo “mooi” weer? 
Nederland is een delta! Daar hoort nattigheid bij. Zeker in deze tijd van het jaar; Grijze wolkenluchten zwaar van regen, hagel, natte sneeuw. Dan “klopt” het wat mij betreft.
Maar dingen lijken niet meer te zijn wat ze waren. Nachtvorst in september? Dat kun je je nauwelijks meer  voorstellen. Ik hoor u zuchten; Ja, ja de opwarming van de aarde en het is “onze” schuld. 
Column van Carin
Soms fantaseer ik over de mensen die aan het eind van de laatste ijstijd in Europa leefden. Ze leidden een zwervend bestaan. Waarschijnlijk trokken ze mee met kudden rendieren en mammoeten. Elk jaar de zelfde route. Hun hele leven was aangepast aan de toen heersende,  in onze ogen, barre omstandigheden. Maar toen het klimaat opwarmde veranderde hun wereld totaal. En we weten nu hoe dat werkt met smeltend ijs;  het gaat sneller dan je denkt.

Moet je je voorstellen; Ineens is de vallei waar je vorig jaar nog bessen verzamelde overstroomd! De pas waar je doorheen trok is veranderd in een razende beek vol ijsblokken en mee hotsende rotsen. De grasvlakte waar de mammoeten zwierven verdween binnen afzienbare tijd onder de golven van de Noordzee. Weg belangrijkste “inkomensbron”.

Wat te doen?  Op zoek naar andere beesten en andere jachtgronden. 
Maar wil je als jager/verzamelaar aan je kostje komen dan heb je een immens gebied nodig. Het kan niet anders of er ontstonden conflicten met andere groepen die al die immigranten niet op hún land wilden.  Hé, waar hebben we dit eerder gehoord? 

Column van Carin

Toen kwam de landbouw naar Europa; een revolutie! Uiteindelijk heeft deze uitvinding ons leven maar ook het aanzicht van onze planeet totaal veranderd. 
De volgende grote omwenteling was de opkomst van de industrie. Het hek was nu volledig van de dam. We zijn aangeland in wat genoemd wordt het antropoceen; de tijd van de mens. We zijn met heel veel, bemoeien ons met alles en nemen ook steeds meer plek in voor ons zelf.

Inmiddels staan we aan de vooravond van nieuwe veranderingen. Iedereen voelt aan zijn water dat onze huidige manier van omgaan met de aarde niet door kan gaan. 

Bah! Wat een chagrijnig stuk wordt dit….

Gelukkig  leven er ook volop ideeën over hoe het anders zou kunnen. Eén daarvan is het “Deltaplan voor biodiversiteitsherstel” dat op de valreep van het nieuwe jaar in Nederland is gepresenteerd. Hierin bundelen allerlei organisaties, van financiers, producenten, natuurorganisaties, wetenschappers, waterschappen en wetgevende instanties, hun krachten om te werken aan een leefbaar Nederland.
Misschien vinden wij, geboren polderaars, het wel uit; de ultieme natuur-inclusieve manier van leven en werken. Zou dat niet mooi zijn?

En mochten we er als mensheid toch aan onderdoor gaan dan is er altijd nog het fabuleuze beerdiertje! Kent u hem nog (niet)? Kijk dan bij mijn artikel van december 2015….

Klik hier voor eerdere columns van Carin