De Oude IJsselstreek
Natuur
dinsdag23jul2019

Mussentijd!

Mussentijd!
Het is al weer veel te lang geleden dat ik u getrakteerd heb op de capriolen van de mussen in mijn buurt. 
Inmiddels let u misschien ook al op de straatschooiertjes in uw eigen omgeving? U weet dan dat er altijd wel weer iets aan de hand is, toch?

Het nieuwste is dat op de daken van een aantal huizen zonnepanelen zijn aangebracht.
Deze liggen vast op metalen strips die dwars op de pannen zijn aangebracht. In de laagtes tussen de verschillende pannenrijen kan gemakkelijk een mussenlijfje. Dat hadden ze al heel snel ontdekt.

In het begin liep ik dommig omhoog te kijken…. ik hoorde zoveel mussen maar ik zag er geen een? Nee, natuurlijk niet! Ze zaten prinsheerlijk onder de panelen. Geen hete zon op het koppie en geen last van inhalige sperwers. Wat wil een mus nog meer?

Het enige vervelende is natuurlijk wel dat er geen uitzicht is. Maar ook daar lijken mijn vriendjes wat op gevonden te hebben. Tegen de tijd dat ik ‘s morgens naar buiten kom om broodkruimels te strooien zit er eentje op de rand van de dakgoot. Zodra hij me ziet begint hij de tsjilpen. Ik ben nog niet binnen of de hele meute is van onder de panelen vandaan gekomen en heeft zich op de maaltijd gestort.

Mussen zijn zogenaamde cultuurvolgers; dieren die graag in de omgeving van mensen verblijven. Waarom ze dat doen? Omdat er eten is natuurlijk. Of goede schuil- en nestplaatsen of een combinatie van die twee. Andere voorbeelden zijn de diverse zwaluwsoorten, duiven, meeuwen maar ook ratten, muizen en steenmarters kun je er toe rekenen.

Maar even terug naar onze brutale, fladderende medebewoners.
Als ik onze zijdeur uitloop vliegen er altijd wel wat mussen op van onze oprit. Lang heb ik niet begrepen wat ze daar deden. Maar het raadsel is opgelost. Precies op de plek waar onze auto vaak staat, zitten een aantal mierennesten onder de stenen.  En ja, de pientere opportunisten weten ook hier hun slag te slaan. Zodra de auto weg is gaan ze op mierenjacht.

Een andere aantrekkelijke voedselbron is natuurlijk onze composthoop. Alleen kiezen ze op het moment een wat rare omweg.
Eerst duiken ze al kibbelend de beukenhaag achter de tuin in. Dan zien we een “spoor” van druk bewegende takjes richting de composthoop. Daar aangekomen duikt men uit het gebladerte te voorschijn en daalt af naar het feestmaal.
Waarom ze nooit rechtstreeks vliegen? 

Op een dag klonk het paniekerige gekrijs dat hoort bij maar één gevaar; de sperwer. En jawel daar dook er een boven op de haag, één poot klauwend tussen het groen….. Helaas voor de felle rover leverde deze aanval niets dan lucht op. De mussen zaten veilig in een “kooi” van kronkelige, harde takjes. De sperwer vloog op maar het duurde een hele tijd voordat we de haag weer zagen bewegen.

Nog even naar onze buren. Daar nestelen al jarenlang huiszwaluwen. Alleen vallen elke winter de met veel moeite gebouwde nesten van de gevel. Om de vogeltjes te helpen hingen de buren een viertal kunstnesten op. Alleen kregen ze hele andere dan de beoogde huurders, u raadt vast wel welke…..

Foto: Gerrit van Alst

Klik hier voor eerder columns van Carin