De Oude IJsselstreek
Recreatie
zondag04mrt2018

Ik ben niet iedereen...

...(of hoe we bezoekers van natuurgebieden kunnen bewegen zich aan de spelregels te houden).

Een van de mooiste wandelroutes van ons land voert door de Rijnstrangen. Een pad van 14 kilometer dat voor een groot deel over onverhard terrein gaat. Het uitzicht bestaat uit hoge luchten met daaronder groene weides, gouden rietkragen en glinsterend water. Met een beetje geluk hoor je alleen het ruisen van de bomen, het gekabbel van het water en het fluiten van de vogels. Heel on-Nederlands en daarom ook zo kostbaar.

De route bestaat bij de gratie en welwillendheid van de grondeigenaren die hun terrein open stellen voor wandelaars. Hij wordt druk belopen en door heel veel mensen gewaardeerd.
Aan de ene kant is het prachtig dat dit gebied een steeds grotere bekendheid geniet. Aan de andere kant kunnen we ook niet de ogen sluiten voor de nadelen hiervan.

Want er blijken bezoekers te zijn die vinden dat zij zich niet aan de spelregels hoeven te houden. Ze zijn ten slotte niet 'iedereen', toch?
Als voorbeeld noem ik hondenbezitters die hun dieren meenemen en zelfs los laten lopen, terwijl uitdrukkelijk gevraagd wordt geen honden mee te nemen op het pad.
Of bezoekers die ook de als beschermd aangegeven stukken in lopen terwijl er toch genoeg struinruimte is. Vaak gaat het hier om hartstochtelijke fotografen die bereid zijn ver te gaan voor dat ene mooie plaatje.

Controleren en eventueel verbaliseren ligt gevoelig en is praktisch nogal lastig. Eigenlijk wil ik ook niet eens geloven dat het pure onwil is. Mensen bewust maken van hun gedrag en de gevolgen daarvan is het beste wat we kunnen doen.

Afgelopen zomer hingen er in Aerdt bij de diverse beginpunten van de route informatiefolders met uitleg over het gevaar dat hondenontlasting vormt voor het vee. Ik weet zeker dat de meeste hondenbezitters hier absoluut geen idee van hebben.  Bij de voorlichting hingen plastic zakjes waarmee de ontlasting makkelijk meegenomen kon worden…

Voor wat betreft de fotografen; velen publiceren hun foto’s op het internet. Daar kunnen we, in reactie, wijzen op de nadelen van het fotograferen in kwetsbare gebieden.
Het creëren van plekken voor 'foto momentjes' langs de diverse routes zou misschien ook een oplossing kunnen zijn.

Ooit was er de campagne 'Laat niet als dank…' om te zorgen dat mensen de natuur niet als afvalbak gebruikten. Natuurlijk is er nog steeds zwerfvuil. Maar een grote meerderheid vindt het inmiddels niet meer dan normaal om zich wat betreft het dumpen van afval aan de regels te houden.

Hopelijk gaan we dit binnenkort ook zeggen over hondenbezitters en fotografen….

Carin Holtslag
werkgroep de Liemers