De Oude IJsselstreek
IVN
vrijdag12jun2020

Even voorstellen...

 

Deze maand John Westerdiep

IVN De Oude IJsselstreek: Even voorstellen...
Sinds wanneer ben je lid van het IVN?
In 2001 ben ik samen met mijn vrouw (Inge) en zoon (Mark) vanuit Dordrecht naar Doetinchem verhuisd. In juni 2005 ben ik lid geworden van de IVN Oude IJsselstreek, werkgroep landschapsbeheer. Helaas moest ik na een korte periode stoppen. Als jonge vader en voetbalcoach werd ik op zaterdag op het sportpark verwacht. Ik ben wel lid van IVN gebleven.

Waarom voel je je betrokken bij het IVN?
Al sinds mijn vroege jeugd voel ik mij nauw verwant met de natuur. De liefde voor natuur is altijd gebleven. Bij IVN vind ik mensen die het net als ik heerlijk vinden om daar waar anderen doorlopen, bij en in de natuur stil te staan.

Heb je binnen IVN een opleiding of cursus gevolgd? Zo ja welke? Wat is je het meest bijgebleven?
Je ziet het niet… maar het schaamrood staat op mijn kaken. Oké, ik zeg het maar gewoon: ik heb nog nooit een IVN opleiding of zelfs cursus gevolgd. Laat ik bij deze toezeggen dat ik dit binnenkort alsnog ga doen.

Ben je actief (geweest) binnen onze IVN-afdeling? Zo ja, bij welke werkgroep? Kun je hier een leuke anekdote over vertellen?
Ja, bij werkgroep landschapsbeheer. Sinds 19 maart 2016 ben ik algemeen bestuurslid.
Een anekdote: Het was op een van de wandelingen na een ledenvergadering. We gingen met een gids op stap. Hier en daar stond een groepje stil voor een natuurwondertje. Toen hoorde ik vlak achter mij een voor mij onbekende vrouw roepen: “Wie weet wat dit is”? Ze stond gebogen over ‘iets’. Onze gids kwam en zij: als je goed kijkt kun je zien wat het is. De onbekend mevrouw boog zich verder voorover om ‘het’ beter te kunnen zien. Ze keek en keek…, maar wist nog niet wat het was. De gids zij: soms kom je erachter door het te ontleden. De vrouw zij dat het wel een braakbal lijkt. De gids zij: ontleden kun je door er met een stokje in te peuren. De onbekende vrouw pakje een stokje en ging peuren. Toen riep ze iets te hard: het stinkt! Ja, zij de gids dat doet hondenpoep na erin te peuren al snel. Als ik mij niet vergis is de onbekende vrouw nu een verdienstelijk gids.

Welk natuuronderwerp heeft jouw grootste belangstelling?
De seizoenen vind ik het meest boeiend. De veranderingen in de natuur waar ik elk jaar weer vol verwondering van geniet: het prille van ontluikend blad, het serene van een koel en donker loofbos, een rondfladderende Atalanta, het grus-grus geluid van overtrekkende kraanvogels en een solitaire zomereik op een koude, mistige winterdag. Prachtig!

IVN staat voor Instituut voor natuureducatie en duurzaamheid. Welke betrokkenheid heb jij bij duurzaamheid?
In de jaren ‘80 ben ik opgeleid tot vakbekwaam hovenier. Daar leerde ik hoe je de natuur naar je hand moet zetten: onkruid spuit je weg en boom die in de weg staat kap je. Voor dat ik de opleiding afrondde wist ik het antwoord op een (helaas) niet eerder gestelde vraag: ja, de mens moet beter kijken naar de natuur en in balans hiermee leven. Vlak daarna ben ik milieukunde gaan studeren.

Op dit moment ben ik beleidsmedewerker duurzaamheid in de gemeente Winterswijk. Dus dagelijks bezig met menselijk gedag en duurzame alternatieven. Privé ben ik ook bezig mij zoveel mogelijk te schikken naar de natuur(lijke processen). Zoals je weet is dat niet eenvoudig. De consumptiedrift klost zogezegd tegen de drempel van onze samenleving op. Het inmiddels aangeleerde gedag is moeilijk af te leren. Misschien opent de Coronacrises onze ogen? In eerste plaats bij politici en grote bedrijven, maar ook bij onszelf.

Wat zou je binnen IVN veranderd willen zien?
Het belangrijkste is dat we samen volop blijven genieten van de natuur. Daarvoor zitten we allemaal bij deze mooie vereniging. Tegelijkertijd zou ik graag zien dat wij als vereniging (nog) bewuster zijn van de invloed van ons gedrag op ons klimaat en de biodiversiteit. In ons eigen IVN gedrag en wellicht stimulerend ook in het gedrag van anderen. Zeg lezer: zie jij mogelijkheden daartoe binnen jouw werkgroep?