De Oude IJsselstreek
Overig
zondag02apr2017

Ed en mussen...

Door: Carin Holtslag

De afgelopen tijd ging het niet goed met mijn grote vriend Ed de reuzenteckel. Hij werd steeds grijzer, steeds trager, steeds treuriger. Hij schommelde uiterst langzaam naar buiten voor een sanitaire stop en dan weer even moeizaam terug naar de mand. Bij de dierenarts bleek hij een ongeneeslijke tumor in zijn buik te hebben. Mijn zus en haar man leven in een stil huis nu. Geen uitgelaten gejoel als er een bekende op bezoek komt. Geen deuren van waarachter ineens een nieuwsgierige neus steekt. Geen dwingende blikken van; laat me uit en wel nú. Ed is vertrokken voor zijn laatste eigengereide uitstapje…….

Ondertussen gaat de lente gewoon door.  Overal zoemt, gonst, zingt en tjilpt het van het leven.. Vooral in de vogelwereld is dat duidelijk te horen en te zien.  Iedereen is er fanatiek bezig met het bepalen van territoria; het veroveren van vrouwtjes en het bouwen van nesten.

Rondom mijn huis scheren de mussen luid schetterend in troepen rond. Ze duiken van de huls in de struikkamperfoelie en dan door naar de beukenhaag waar ze elkaar snepperend en scheldend achterna hippen. Het is vaak niet goed te zien wie nu wie belaagt en hoe vijandig het allemaal bedoeld is maar de opwinding is duidelijk.

Jaren geleden hebben we aan de voorkant van ons huis kunstnesten opgehangen voor de huiszwaluwen. Die haalden er hun elegante snaveltjes voor op en bouwden heel pesterig hun villa’s aan de gevels van onze wederzijdse buren. Na twee jaar van leegstand werden de nesten gekraakt… en wel door de mussen. Elke morgen worden we nu dus gewekt door het luide getjilp van de daar woonachtige mussenmannen.

Dat kraken lijkt intussen een gewoonte geworden want ook een van de mezenkasten was vorig jaar in gebruik als mussennest. (Dit jaar zie ik er overigens weer een koolmees in en uit vliegen en ik hoop van harte dat de straatschoffies hem met rust gaan laten).

Aan de andere kant van de achtermuur, net boven de klimop, hebben we al een tijdje een mussenrijtjeshuis hangen (eigenhandig door mijn kinderen in elkaar geknutseld!). Dat werd vorig jaar bezet door een paartje dat tijdens het seizoen twee compartimenten heeft uitgewoond.  Op het ogenblik hoor ik er echter niets.
Nu las ik in het vogelboek dat huismussen ook nesten bouwen in bomen en bijvoorbeeld in gevelplanten. De afgelopen winter vlogen er tegen schemertijd inderdaad vaak mussen in de klimop die ik er daarna niet meer uit zag komen….. Ik heb voor u de proef op de som genomen en ben er even ingeklommen. Geen nest te zien. Wel de resten van een winterlang overnachten op de pergolabalk onder de klimop.

Huismussenpaartje blijven hun hele (korte) leven bij elkaar en gebruiken hun nest het jaarrond. Het moet dan ook regelmatig worden opgeknapt. Daarvoor gebruiken ze vooral veel plantaardige materialen. Het verzamelen daarvan neemt soms bijzondere vormen aan.  Uit mijn tuin zijn de verdroogde pluimen van het siergras momenteel erg in trek. Ze klimmen daarvoor omzichtig in de steeds verder doorbuigende stengel naar de pluim om er een sprietje vanaf te plukken. Laatst was een wat mager exemplaar er bijna in geslaagd naar boven te hippen zonder dat de spriet doorboog. Ineens vloog een zwaardere collega in en stortten ze, luid sputterend, met stengel en al op de grond.

Nu had ik u natuurlijk willen trakteren op een mooie foto van deze actie. Maar ja, mussen doen zulke dingen niet op commando. Dus bijgaand het bewijsmateriaal van een winter lang overnachten in de klimop.