De Oude IJsselstreek
Vogels
zondag04dec2016

Code geel? Niks van gemerkt!

Laatste excursie van dit jaar door de Vogelwerkgroep in het Azewijnse Broek, zondag 4 december 2016

Gisteravond ging ik naar bed met de weersmededeling dat er voor de nacht en volgende ochtend ‘code geel’ werd voorspeld, vanwege dichte mist en evt. gepaard gaande gladheid. Nou, dat wordt dan niks morgen met onze vogelexcursie, dacht ik bij mezelf…

De volgende ochtend gooide ik de gordijnen open en bleek het kraakhelder weer te zijn! Niks geen mist of gladdigheid. Vol goede moed naar de verzamelplek in het Azewijnse Broek gefietst, maar niet voordat ik me goed had ingepakt. Brrr…, het was nog zeker 5 graden onder nul!


Toen ik arriveerde stond er al aardig wat volk op de parkeerplaats en er kwamen steeds meer mensen bij. Allemaal vogelliefhebbers, die zich gelukkig niet af hadden laten schrikken door de kou. En zeg nou eerlijk, dit windstille weer met een zonnetje erbij was toch prachtig? Ongeveer de helft van de 22 deelnemers had geen fiets bij zich en zij beperkten zich tot de wandeling, die we eerst om de plas gingen maken. Om niet te gauw koude tenen te krijgen klommen we snel over het hek en liepen naar het water. 

Het uitzicht was adembenemend: de opkomende zon boven de plas, met een dun mistlaagje boven het water (daar dus wel!) en omzoomd met wit berijpt riet, bomen en struiken. Schitterend! Van alle kanten kwamen de fototoestellen tevoorschijn om al dit moois vast te leggen. Je zou bijna vergeten dat het een vogelexcursie was en geen fotoworkshop… 

Ineens gekrakeel. Een grote groep ganzen, door de mist op het water nog niet door ons opgemerkt, steeg op om een eind verder in een weiland weer neer te strijken. We werden geattendeerd op een groep kramsvogels (wintergasten), die al ‘tsjakkend’ in een stel bomen landden. Koperwieken hebben we er niet tussen kunnen ontwaren.
Plots grote paniek! De hele groep ging op de vleugels en er schoot een razendsnelle roofvogel voorbij. We werden er zo door verrast dat we niet goed konden vaststellen of het een sperwer of misschien wel een smelleken betrof.Op de plas was het vrij rustig en pas toen we de zon in onze rug hadden konden we de verschillende eenden onderscheiden: krak-, kuif- en wilde eend. Verder nog knobbelzwaan, gewone fuut en het kleine neefje: de dodaars, door sommigen oneerbiedig ‘bad-eendje’ genoemd. Een groep puttertjes liet zich bewonderen in het zonlicht.

Na deze wandeling namen we afscheid van het fietsloze deel van de groep en stapten op om naar het Wiekense Gat te fietsen. Hier was het druk. De plaatselijke duikclub maakte aanstalten om het water in te gaan. Geen gebrek aan vogels hier op de plas. Massa’s eenden, waaronder ook smienten (‘fluiteenden’) en zelfs even een zaagbek, en ganzen vertoefden hier. Maar ook een roodborstje bleef vlak naast ons in een struikje zitten.

Weer op de fiets zagen we een grote groep kolganzen in de omliggende weilanden, enkele grote zilverreigers en een buizerd. Aan de andere kant van de weg liepen 2 groepen reeën, een van 5 en een van 6 stuks. Maar één daarvan bleek, bij nader inzien (en na turen door de telescoop van Frans), een slechtvalk op een paal te zijn! Daar vlakbij hing een torenvalkje biddend in de lucht. Einde van een prachtige ochtend!

Tekst en foto's: Jeltje Berendsen

NB: Door de kou hadden mijn batterijen nogal te lijden, dus niet veel foto's kunnen maken. Hier de link naar al mijn foto's van deze ochtend. Mochten de andere deelnemers nog mooie foto's hebben gemaakt, hou ik me aanbevolen!