De Oude IJsselstreek
Duurzaamheid
dinsdag31okt2017

Blij?

Door: Carin Holtslag

Ik krijg wel eens het verwijt dat mijn natuurverhalen te blij zijn…
“Sommige van die leuke beestjes zijn namelijk echt plagen”. Klopt.
Niemand wordt blij van bevers die monumentale bomen omknagen, zwijnen die maïsvelden leegroven of meesjes die alle fruitbloesem kapot pikken.

Bovendien “gaat het helemaal niet goed met de natuur”. Klopt ook.
Het gaat eigenlijk nooit goed met de natuur. Is het geen vulkaanuitbarsting dan is er wel een overstroming….. Is het geen ijstijd dan is het wel opwarming…. Is het geen meteorietinslag dan is het wel milieuverontreiniging. Er is altijd wat.

De eersten zijn niet te stoppen en de laatste “wij mensen ” ook niet. Want ook wij zijn een natuurkracht. Maar dan wel eentje die nooit eerder vertoond is.

We zijn gewend om te gaan en staan waar en wanneer we maar willen. We rijden ons suf in onze gemotoriseerde blikjes en we vliegen van hot naar her voor onze welverdiende ontspanning: onze lucht wordt er niet schoner op. We slikken ontelbare medicijnen en andere drugs om ons prettig te voelen en wat rest komt doodleuk in het milieu terecht. We willen er graag mooi uit zien en kopen elk seizoen kasten vol kleding, liefst zo goedkoop mogelijk….de hoeveelheid schoon water die nodig is om dat te produceren….
Nederland is een van de kleinste landjes ter wereld en daarnaast een van de dichtst bevolkte dus alles is hier intens en compact; tegelijkertijd zijn we tweede als het aankomt op de export van landbouwproducten……
Dat gaat ten koste van iets; we hebben weinig ruimte dus onze agrarische sector is van een ongekende efficiëntie. Dat vergt tonnen aan pesticiden en kunstmest, kilo’s medicijnen en oneindig dierenleed. Daarnaast produceren we hele zeeën aan mest met de bijbehorende uitstoot en verzuring.

Enz. enz. Als ik dit echt tot me laat doordringen moet ik oppassen ….. het lijkt zo onoplosbaar, zo veel te groot…..

Dit kan toch zo niet doorgaan? Nee. Het kan eigenlijk maar twee kanten op. Of we vergiftigen ons milieu zo ver dat het hier niet meer leefbaar is voor ons of we zoeken slimme oplossingen waarbij kool en geit gespaard blijven.
Ik zou vooral voor het laatste willen pleiten. Helaas ben ik daar niet slim genoeg voor. Gelukkig zijn een heleboel andere mensen dat wel en die zijn er druk mee bezig op allerlei niveaus . Duurzame productiewijzen verzinnen, schone energie opwekken, anders omgaan met spullen, minder afval produceren en ga zo maar door.

In de tussentijd probeer ik verstandig om te gaan met energie, geen bestrijdingsmiddelen in mijn tuin te gebruiken, geen plofkip te eten, zoveel mogelijk te fietsen, tweedehands kleding te kopen etc.

Verder wil ik zoveel mogelijk mensen ervan doordringen hoe mooi én belangrijk de natuur is. Hopelijk leidt dat tot het beschermen van wat we nog hebben en als er dan betere tijden komen kunnen we van daaruit weer verder.

Daarom schrijf ik dus  blije stukjes……want alleen met stroop vang je vliegen…

Klik hier voor eerdere columns van Carin.