Reinie over......

Er vliegt natuurlijk veel meer dan vogels alleen: vlinders, nachtvlinders, libellen, vleermuizen, bijen, hommels, muggen, vliegen, kevers, sprinkhanen, wat al niet. Als je je in alles wat vliegt zou verdiepen, zou je tijd te kort komen. Daarom houd ik het maar bij vogels, (nacht)vlinders en libellen. Over de laatste groep het volgende verhaaltje. In Gaasterland ligt het libellenreservaat de Wyldemerk. Wat het gebied bijzonder maakt voor libellen zijn de vele poeltjes en vennen, met een grote verscheidenheid aan begroeiing, die zijn ontstaan door zandwinning. Als reservaat wordt er rekening gehouden met het beheer dat gericht is op de bijzondere libellensoorten die er voorkomen. Dus die wilden we (Peter en ik) wel weer eens bekijken, maar ook de vlinders en vogels die er zijn. Ondanks het mooie weer viel het aantal soorten wat tegen; van het kikkerkoor konden we ook genieten. Bij het eerste plasje veel viervlekken en een vrouwtje grote keizerlibel die haar eitjes aan het afzetten was. Dat is bijna ook =de enige keer dat je een grote keizerlibel op de foto kunt zetten omdat ze dan even op een takje in het water of waterplant gaat zitten. Een grote kikker had haar ook gezien en sprong een eind uit het water om de libel te pakken. Dat lukte. De libel in het water maar de kikker liet los en kwam tot de conclusie dat dit hapje toch wat te groot was en liet los. De kikker had haar aan de vleugel te pakken gehad want daar was een stukje van af. De libel dreef in het water en bewoog niet meer. Helaas!! Wij vervolgden onze weg door het gebied en zagen veel viervlekken, wat gewone pantserjuffers, variabele waterjuffers, een aantal bonte- en bruine zandoogjes, groot dikkopjes en distelvlinders. Na een uur waren we toch benieuwd of de grote keizer nog in het water lag. Dat was het geval. Peter ging op zoek naar een lange stok om de libel uit het water te krijgen, want zo’n mooi beest zou mooi passen in mijn tafel met allerlei “natuurdingen". Het lukte. De grote keizer bewoog niet meer en in de auto haar tussen wat toiletpapier gelegd. Kon ze alvast drogen. Toen ik na twee uren thuis kwam, zag ik dat het papier van de libel af was en zij ook anders lag………en de pootjes bewoog. Zag ik het echt goed?? Ja. De libel in een bak gezet en afwachten maar De volgende dag leefde ze nog en heb ik haar bij het water achter de Súdfinne op een struik gezet.. Toen ik ’s middags ging kijken of daar nog zat, was ze er niet meer, maar vloog voor me langs. Ik kon haar herkennen aan de beetje kapotte vleugel. Ze heeft het dus GERED.